Düzü, müəllim tələbəsinin bu cür tutulacağını gözləmirdi, ona görə pis oldu, işarəylə danışdığına görə peşman oldu. “Bəlkə imkanı yoxdu, nə olsun söz verib, ola bilsin, köynək söz verəndə imkanı varıymış, indi isə borca düşüb, ya sadəcə, imkanı yoxdu. Evdə ən azı beş-altı köynəyim, bir o qədər şalvarım ola-ola bununla utanmaz-utanmaz “namyok”la danışıram… Ən azından ağ rəngdə olmasa da toya kastyumluq geyiniləsi üç-dörd köynəyim var. Məcburdu toya ağı geyinim”. Ürəyindən “Ay Nihat, gömlək məsələsini unut, ürəyinə salma, köynəkdən bolam, iki dənə də kotum var, göy, qara” – demək keçdi. Ağlına gələn ilk “temayla” tez sükutu pozdu:
- Ya sence, Orta Doğuda bir müslüman NATO-su kurula bilermi?
- NATO-mu? – Nihat fikrə getdiyindən sualdan diksinən kimi oldu, hocasının mövzunun dəyişməsi ona ləzzət elədi, canlandı, – Bence mümkün. Yani Erdoğan genellikle NATO-ya sadıktır. Ama ayni zamanda Erdoğan Mısır, Libya, başka bölge ülkeleriyle NATO kibi bir örgütün kurulması işinə katkıda buluna bilir.
- Sence bu kolay bir işmi?

Hər ikisi gözəl bilirdi ki, hoca yersiz və axmaq sual verib, bəlliydi ki, müsəlman ölkələrinin NATO-sunu qurmaq “kolay” iş deyil. Sadəcə, hər ikisinə az öncə Osmanbey şirkəti, bayram endirimləri söhbətinin sıxıntısından çıxmaq lazım idi, buna da nail olmuşdular.

- Tabii kolay degil, hocam, – Nihat tez cavab verdi. – Bu strateji, uzun sürecli bir iş.
- Sen Ahmet Davutoğlunun “Strateji derinlik” kitabını okudunmu? – Eyvaz əvvəlki sıxıntını bir az da unutdurmaq üçün başqa mövzuya adladı.
- Okudum, – sevincək cavab verdi. – Hatta iki kez okudum. Siz okudunuzmu, hocam?
- Evet okudum, – müəllim yalandan dedi. Düzdü, həmin kitabdan evdə varıydı, amma vaxt tapıb oxuya bilməmişdi. – Harika bir kitab.
- Evet. Zaten adından belli. Gerçekden de strateji acıdan derin olan bir kitab.
- Bu kitabı oxuyanda yemin oldum ki, Ahmet Davutoğlunu gerçekden müslüman aleminin Kissinceri saymaq olar.
- Evet, haklısız.