Çoxları bilir, Eyvaz müəllim imtahanda tələbələri nə çox sıxır, nə də onlara həddən artıq güzəşt edir. Zaçotu ümumiyyətlə soruşmadan yazır. Amma hərdən tələbələrə, əsas da, qızlara internetdən çırpışdırıb yazdıqları sərbəst (əslində, qeyri-sərbəst) işlərə aid sual verəndə başlayırlar şikayət etməyə: ”Ay məllim, siz düz eləmirsiz e. Eldar məllim soruşmadan doqquz-on bal yazır, siz isə sual verirsiz”. O isə ürəyində Eldar müəllimi yüngülcə söyüb tələbəyə deyir: “Ay qız, demaqoqluq eləmək əvəzinə, zəhmət çək, internetdən istifadə elə, Axundov kitabxanasına getməyə ərinirsənsə. Mən sənin vaxtında kitabxanada kataloqların tozunu uda-uda….” Bir sözlə, şikayətləri qulaq ardına vurub çoxuna altı, yeddi, səkkiz, doqquz, nadir hallarda on bal yazır. Bilməyənlər üçün: təzəcə keçdiyimiz Bolonya sisteminə görə 9, 10 bal keçmişin beş, 7, 8 bal dörd, 5, 6 bal üç, 3, 4 isə iki qiymətidir.

Amma bəzən də ovqatının saz olan vaxtı soruşmadan doqquzları yapışdırır. Onda tələbələr sevindiklərindən az qalırlar Eyvaz müəllimin o üz, bu üzündən öpsünlər. “Məllim, bir dənəsiz. Sizdən olmaz”. Anlayır ki, tələbələr tək ona yox, doqquz-on yazan bütün “məllim”lərə (“Bir dənəsiz”, “yeksiz”) bu cür yaltaqlanırlar.

Eyvaz müəllim keçən il İzmirdən gəlmiş Nihat adında istiqanlı, mehriban, həlim səsli, bir az da sadəlövh magistrant tələbəyə dərs deyirdi. Həmin qrupda türklərdən “dəhşət” zəhləsi gedən Esmira belə bir dəfə müəlliminə pıçıltıyla demişdi ki, türk də olsa, çox super uşaqdır.

İlk dərsdə savadlı, səviyyəli tələbə olduğu bilindi. Hər gün CNN-Türk, Habernet, Reuters.com-la dünyada, öz ölkəsində baş verənləri izləyir, sonra dərsdə həvəslə özü kimi informasiya xəstəsi olan sevimli müəlliminə bir-bir oxuduqlarından, eşitdiklərindən danışırdı. İkisi də Kafka, Folkner, Markes fanatıydı. Nihata görə Orxan Pamuk “harika bir yazar” idisə, bir “türk kibi” erməni məsələsindəki mövqeyinə görə “ondan nefret ediyordu”. Dərs vaxtı arada bir-biriylə yarıanadolu, yarıazərbaycan türkcəsində