türməyə saldırmaq mənim əlimdə su içimi kimi bir şeydir. Amma, onu sən xilas edə bilərsən, onun talehi sənin əlindədir.

- Necə?

- Gərək razılıq verəsən!

- Nəyə?

- Yaxşı bir yerdə görüşməyə razılıq verəsən, yoxsa sənin məhəbbətinə qurban gedəcək .Düşün, nə vaxt istəsən qulluğunda hazıram.

- “Alçaq ilan” deyib, üzünə bir sillə çəkdim.

- Nə deyirsən de, sonra özün yalvaracaqsan!

Qapını möhkəm vurub çıxdım. Birbaşa evə gəldim. Yaxşı ki, evdə heç kəs yox idi. Otağıma keçib yerimə uzandım. Artıq bu ilanın məqsədini anladım. Mənə görə Şahinə tələ qurub. Yazıq Şahin haradan başa düşə bilərdi! Yox, mən istəmərəm Şahin mənə görə, heç nədən xəbərsiz, bu qədər əziyyət çəksin. Mütləq intiqamımı almalıyam. Səhərə qədər ilan vuran yatdı, mən yatmadım. Elə bil yerimə qor dolmuşdu, yerimdə eşələnirdim. İlk yadıma düşən atamın tapançası oldu. Onu mütləq gəbərtməliyəm. Elə bil bir az rahatlandım.

Yaxşı ki, atamgili, yaxın dostu, uzaq rayonda ailəlikcə toya dəvət etmişdilər. Hamımız getməli idik. Mən xəstə olduğumu bildirib, getməyəcəyim dedim. Yol uzaq olduğundan sübh tezdən çıxdılar. Bu mənim üçün göydən düşmə oldu. Atamgil çıxandan sonra gedib silahı götürdüm. O yanına, bu yanına baxdım. Yox, onsuz da atamın başı bəlada olacaq, silaha görə də əlavə bir bəla gətirməyim. Birdə ki, bu ölüm onun üçün şərəfli bir ölüm olar! O, məni rüsvay edib, mən onun başına elə bir rüsvayçıliq gətirəcəm ki, o ölənə kimi bu rüsvayçılıqdan qurtula bilməyəcək!

Ən yaxşısı onu sünnət etməkdir, dibindən, tərtəmiz! Görünür müsəlman sünnəti onu nə müsəlman, nə də insan edə bilməyib. Mən ona”intiqam sünnəti” edəcəm. İntiqama ”intiqam sünnəti“ edib, sonra da təcili tibbi yardımı çağırmaq idi fikrim, qoy ölməsin. Beləcə yaşasın, məni tam qane edirdi, belə yaşamağı. Gedib aptekdən bir cərrah neştəri aldım. Artıq mən, hər şeyə hazır idim. Bircə vaxtı gözləyirdim ki, saat 9-10 olsun, ona zəng edib ,onunla görüşməyə razı olduğumu deyim. Elə bil vaxtda donmuşdu, saatın əqrəbləri