nə cavab verərik? Özün də qaçıb gizlənmisən, demirsən it-pişik qorxudar, başına bir iş gələr! Bir də belə etmə, yaxşı mənim balam!

Onda yeddi yaşın içindəydim, iki aydan sonra, sentyabrın 1-də birinci sinfə getdim. Tural da mənimlə bir sinifdə oxuyurdu. Onun mənə kini soyusa da, mənim ona qarşı kinim bir müddət davam etdi. Yazıq uşağın alnında çapır hələ tam sağalmamışdı. Biz orta məktəbi qurtaranda da çapığın yeri bilinirdi.

Sonra mən bildim ki, yarası böyük olduğuna görə, onu xəstəxanaya götürüblər, alnına tikiş qoyublar, bir-neçə günə xəstəxanada yatıb! Arada sinif yoldaşlarımız ona, çapıq Tural deyəndə yazıq-yazıq üzümə baxırdı. Bir dəfə Turala çapıq deyib sataşan uşağın alnına iki qəşəng yumruq yapışdırdım, birdə sən ona çapıq desən sənin də alnından çapıq açacam, bildin? axırıncı dəfə olsun? Yazıq uşaq səsini də çıxara bilmədi… O gündən Turala yazığım gəldiyindən həmişə onunla səmimi davranırdım. Tural sinifdə tərbiyəli, səliqəli, çalışqan bir şagird idi. Hamı xətrini çox istəyirdi.

Mən sinifdə hamıdan yaxşı oxusam da, çılğınlığım, ərköyünlüyüm var idi. Uşaqlarla o qədər də ünsiyyət yaratmağı xoşlamırdım. Fikrim yaxşı oxuyub Universitetə girmək, ən böyük arzum hüquqşünas olmaq idi. Birinci il yüksək balla Universitetin hüquq fakültəsinə qəbul oldum. Tələbə yoldaşlarım arasında ən cılız görünürdüm. Arada müəllimlərim zarafatla, bu qız, oxumaqdan bu günə düşüb deyirdilər. Mənimsə fikrim Univerisiteti müvəffəqiyyətlə başa vurmaq idi.

Mən yay tətilindən 3-cü kursa qayıdanda, əvvəl ki, məndən əsər-əlamət qalmamışdı. Qrup yoldaşlarım az qalmışdı məni tanımasınlar.

- Sevda, necə də dəyişmisən?!

- Tam başqa bir Sevda olmusan. Sən indi başqa bir aləmsən.

Göz dəyməsin!

Mənə kompliment desələr də, mənim komplimentdən o qədərdə xoşum gəlmirdi!

O gündən sonra özümə fikir verməyə də başladım. Arada, müxtəlif vaxtlarda, iki oğlan mənə yaxınlaşmaq istədi. Necə sərt cavab verdimsə, bir daha ətrafıma fırlanmadılar.

Universiteti