Nə ağıla-kamala, nə də dərin savada malik idi. Ona müəllim deməyə də adamın dili gəlmirdi, məcbur idik, şirkətin prezidenti idi.

Şahinlə nişanlandıqdan sonra bir müddət məndən uzaqlaşdı. Amma, hiss edirdim ki, ilan kimi arxamca yalmanır. Şahindən çəkindiyinə görə cürət etmirdi.

Günlərin bir günü Şahin bir həftəlik rayona getməli oldu. Yaxın qohumu rəhmətə getmişdi.

Şahinin ondan icazə istəməsi, onun üçün toya-bayrama çevrilmişdi. O nə sözdür, Sən bilirsən ki, sənin xidmətin bu şirkətdə böyükdür. Hamımızın əzizisən. Allah ölənlərinə rəhmət eləsin!

Arxayın, get, gəl.

Şahinin getməsinin ikinci günü, şirkətdə toplantı keçirdi. İşçilərin əksəriyyəti toplantıda idi. Çox sərt sifət almışdı. Elə bil gəmisi dəryaya qərq olmuşdu.

Bilirsinizmi, şirkətdə çoxlu çatışmamazlıq yaranıb. Görünür bu bizim hamımızın öz işimizə məsuliyyətlə yanaşmamağımızın nəticəsidir. Tapşırığım budur ki, hamı, mən də başda olmaqla məsuliyyətimizi artırmalıyıq. Əl-ələ verib, vəziyyətdən çıxış yolu tapmalıyıq. Lazım gələrsə, gecəmizi-gündüzümüzə qatmalıyıq, yoxsa işsiz qala bilərik.

Heç kəs onun bu alovlu danışığını çoxda ciddi qəbul etmirdi. Hərə öz işinə getdi. Məndə gəlib öz işlərimlə məşğul idim. Saat təxminən 12-i olardı. Otaq yoldaşım Səbinəni çağırtdırdı, İntiqam müəllim sizi istəyir, nə isə iş tapşıracaq.

Səbinə otaqdan qanı qaralmış çıxdı.

Aradan heç yarım saat keçməmişdi ki, mənə də çağırtdırdı. Elə bil başımdan bir qaynar qazan su tökdülər. Özümü toplayıb, ayaqlarım sürünə-sürünə onun oturduğu kabinetə keçdim.

-Intiqam müəllim məni çağırtdırmısınız!

- Bəli, gəl əyləş.

- Bu rəfiqəndə iş yarıdan deyil. Bir-iki sənət var idi, dedim, onu hazırlayaq! Bilirsiniz də, bizim şirkət Rusiya, Çin, Turkiyə ilə sıx əlaqədədir. Ona görə sənət hazırlayıb ,təcili göndərməliyik.

- Bu rəfiqən yarıtmadı, inamım sənədir!

- Hə nə olar Səbinə ilə köməkləşib işləyərik!

- Yox ay qız, səhərdən başımı dəng eyləyib. Başını qatacaq! Qoy gedib işi ilə məşğul