Səmürə ibn Cündəb Fəzari kiçik yaşlarında atasını itirmişdi. Bundan sonra anası ilə birlikdə Mədinəyə gəldi. Mədinədə Səmürənin anası ənsardan olan bir müsəlmana (məşhur səhabə Əbu Səid Xüdrinin əmisinə) ərə getdi və Səmürə atalığının evində böyüyüb boya-başa çatdı.

Peyğəmbər Mədinənin ətrafındakı sahələri müsəlmanların arasında bölüşdürəndə Səmürəyə də pay düşdü. Səmürə öz torpağının bir hissəsini ənsardan olan bir nəfərə satdı. Amma şərt kəsdi ki, sahənin ortasındakı bir xurma ağacını özünə saxlayır. Ənsardan olan müsəlman razılaşıb sahəni aldı, ev tikib ailəsi il birlikdə bura köçdü. Amma Səmürə hər gün icazəsiz-filansız sahəyə gəlir, evin qabağından keçib öz ağacının yanına gedir, onu sulayır, meyvəsini dərirdi. Ev sahibi bir neçə dəfə Səmürədən xahiş etdi ki, ailəni narahat etməmək üçün həyətə girəndə icazə istəsin. Amma Səmürə: ”Öz ağacımın yanına gəlmək üçün səndən niyə icazə almalıyam?“ deyə cavab verdi. Axırda bağ sahibi Səmürənin yola gəlmədiyini görüb Peyğəmbərin yanına getdi, hadisəni o həzrətə danışıb məsləhət istədi.

Peyğəmbər Səmürəni çağırtdırıb səhvini ona başa salmağa çalışdı: ”Ənsardan filankəs səndən şikayət edib. Deyir ki, onun həyətinə icazəsiz girib ailəsini narahat edirsən. Bundan sonra onun həyətinə girmək istəyəndə icazə al, xəbərdarlıq et“. Səmürə hiddətlə soruşdu: ”Öz ağacımın yanına getmək üçün başqasından icazə almalıyam?!“. Peyğəmbər həmin ağacın əvəzində Səmürəyə başqa bir yerdə eyni boyda, eyni məhsullu ağac təklif etdi. Amma Səmürə razı olmadı. Peyğəmbər bir ağacın əvəzinə ona iki xurma ağacı təklif etdi. Səmürə yenə mənfi cavab verdi. Peyğəmbər ağacların sayını artırıb 10-a çatdırdı. Səmürə isə fikrindən dönmürdü. Peyğəmbər buyurdu: ”Sən o ağacı bağ sahibinə bağışlasan ya satsan, mən zamin duraram ki, bunun əvəzində Allah sənə cənnətdə bir xurma ağacı bağışlayar“. Səmürə hətta cənnətə düşməyin müqabilində belə, öz ağacından keçmək istəmədi və Peyğəmbərə rədd cavabı verdi.

Belə olduqda Peyğəmbər buyurdu: ”Sən ziyankar