Faşizmin insanlığa qarşı törətdiyi cinayətlər, qurbanlar haqda çox danışılıb, çoxlu sayda kitablar yazılıb, filmlər çəkilib.


Bu qurbanlar arasında həmişə kölgədə qalan, çox vaxt qəsdən unudulmuş, haqlarında danışılmağa cəsarət edilməyən, sovet ordusunun əsgərləri tərəfindən zorlanmış milyonlarla alman qadını da var. Milli.Az "Kultura.az"a istinadən bildirir ki, faşistlərin etdikləri cinayətlərin bədəlini alman qadınları ən ağır formada alçaldılaraq, zorlanaraq ödədilər.

Tanınmış ingilis tarixçisi Antony Beevor bu hadisələri dünya tarixində baş vermiş “ən kütləvi zorlanma fenomeni” kimi təsvir edir. Kütləvi zorlamalar sovet ordusu 1944-cü il oktyabrında nasist Almaniyasının sərhədlərini keçdikdən sonra başladı. Zorlamalar əsasən sovet ordusunun nəzarətində olan bölgələrdə həyat keçirilirdi. Təxminən 2 milyon alman qadını zorlama qurbanları oldu. Bir çox hallarda təkrar-təkrar zorlandılar.

Təkcə Berlində 100 min qadın zorlandı. O dövrün xəstəxana sənədlərinə əsasən həmin aylarda 10 min qadın cərrahı abort zamanı öldü. Minlərlə qadın isə zorlanmadan sonra intihar etdi. Zorlanma nəticəsində ümumilikdə 240 min qadın həyatını itirdi. Bu qadınların bir çoxu hətta 60-70 dəfə zorlanmışdılar. Bir çox alman qadınları ağır cinsi xəstəliklərə yoluxdular.

Ən dəhşətlisi isə o idi ki, bəzən bu zorlamalar digər insanların, xüsusilə o qadınların uşaqlarının, yaxınlarının gözü qarşısında olurdu. Hadisələrin miqyası o qədər böyük idi ki, hətta katolik kilsəsi belə aborta icazə verməli oldu. Hətta monastrlardakı rahibələr, internatlardakı qızlar belə zorlamadan xilas ola bilmədilər. O dövrdə Almaniyanın ən böyük monastrı hesab olunan Kunigunde monastrındakı bütün rahibələr, yaşlı qadınlar və azyaşlı qızlar sovet əsgərləri tərəfindən zorlandılar. Zorlamalar 1947-ci ildə SSRİ qoşunlarının nəzarətində olan Şərqi Prussiyada Almaniya Demoratik Respublikası yaranana qədər davam etdi. ADR yarandıqdan sonra isə əsgərlər mülki əhalinin yaşadığı yerlərdən çıxarıldı.