- Gedek evde oturaq.
- Sizdemi?
- Beli, bizde. Adama bir stekan cay da icerik, canimiz isiner...
Bu teklif Ekremin ureyince idi.Ancaq raziliq vermekde cetinlik cekdi.
O ozluyunde xeyli olcub-bicdi, axirda tereddudle ded:
- Bilirsenmi, Gederdim... Qonsularinizi tanimiram, qorxuram bizim haqqimizda ayri cur fikirleserler...
Qiz onun elinden yapisib, erkle qapiya sari cekdi:
- Evvela, qonsular nekaredir? ikincisine qalanda, qoy ne fikirlesirler, fikirlessinler!Menim ixtiyarim onlarda deyil! Ne ederem, ozum bilerem!
Yeganenin dilinden esitdiyi bu sozler Ekreme cox qeribe geldi.Hemde o deqiqe qelbinde gizli bir ikrah hissi oyandi."Ne ederem ozum bilerem!". Qizi, yasina, ismetine uyusmayan bir qebahetle, bele aciq-saciq danismaga ne vadar edirdi ki?
...Onlar kuce qapisindan kicik bir heyete girdiler.Sag yanda divar boyu ekilmis seher-axsam sarmasiqlari daslara dirmasaraq lap yuxariya qeder qalxmisdi.Sol terefde dord pencere, iki qapi gorunurdu.Qarsidaki taxda pilekene catanda Yegane surahiden sutub dayandi ve geri cevrilerek sorusdu:
- Necedir? xosuna gelirmi heyet-bacamiz?
Ekrem dinmedi,dusunceli halda basini terpetdi.
ikinci qatda aynabendin qapisinda onlari 50 yaslarinda godekboylu,nisbeten dolu bedenli,qollari cirmeli,yasil yun paltrarli bir qadin qarsiladi.
- Seltenet xala, - deye Yegane iceri girecek Ekremi gosterdi,-haqqinda sene danisdigim oglan budur.
Qadin ireli yeriyib Ekremle gorusdu:
- Xos gelmisen,ay ogul.Nece vaxtdir seni teriflemekden qizcigazin dili qabar olub...
Bu sozlerden Yegane utanirmis kimi elleriyle uzunu qapadi; barmaqlarinin arasindan Ekreme baxaraq gozlerini qiydi.Seltenet qonagi eve devet eledi ozu ise metbexe kecdi.Yegane eynindeki penceyi cixararaq stolun soykeneceyine geydirdi.Sonra yeqin ki, islanmis paltarini deyismek ucun qonsu otaga girib qapini ortdu.
Yuxari mertebe qabagi aynabendli ucgozlu menzilden ibaret idi.Heyete baxan pencerelere yariyadek cuna perde cekilmisdi.Dehlizin bas terefinde ketil