sozlerini xatirladi.
"Bari oyrenmisenmi qiz kimlerdendir?"
"Xeyr. Onu sorushmamisham..."
Indi sorushdu da, oyrendi de! Son zamanlar teatrin daimi tamasacilarindan olmus Ekrem, Yeganenin sehneden dediyi sozleri done-done eshidib, ezberlemishdi: "Men hele cocuq iken atadan-anadan yetim qalmis erkoyun qaraci qiziyam!..". Gozelliyine delicesine vuruldugu genc aktrisanin kecmisi ile Ekrem maraqlanmasa da, qaraci rolunda heraretle soylediyi bu birce cumlede onun heyatindan da danisilirmish.
Seltenet xala caylari tezeleyib getirende qonagi cox tutqun gordu. Lakin sebebini xeber almaga cesareti catmadi. Ekrem her vechle pertliyini gizlemeye calishsa da, bacarmadi.
- Qeribe heyatin varmis senin. Bu vaxtacan men bilmirdim... - Ve ureyinde oz-ozune teskinlik verdi: - "Atasi, anasi her kim olubsa, bunun ne gunahi?! ".
Yeganenin teatr texnikumundan birden-bire sehneye aparilmasi ve shansanetla rolunun ona tapsirilmasi da esassiz deyildi. Tamasani hazirlayan rejissor, eserdeki qaraci qizini hansi aktrisanin oynayacagi barede cox fikirlesmisdi. Lakin teatr kollektivi icerisinden bu rola munasib ifaci sece bilmemisdi. Eger birce nefere umid beslemisdise, o da tecrubeli olmasina baxmayaraq, nisbeten yasli idi; shansanetkanin hem oxuyacagi, hem de yungul sicrayislarla oynayacagi sehnelerde cetinlik cekeceyinden qorxurdu. Rejissor nece yol teatr texnikumuna gedib, dusunduyu obrazin evezini axtarmish ve nehayet Yeganeni gorende sevinmishdi... Qizi yaxsi hazirlamaq ucun evvelceden nezerde tutdugu tecrubeli aktrisaya dublyor vermisdi. Bir nece mesqden sonra isteyine nail olan rejissor zarafatla Yeganeye demishdi: " Bize bir shiltaq qaraci qizi lazim idi, onu da tapdiq!..".
Axsamdan baslanan sohbet geceyedek uzandi. Seltenet xala yatmisdi. Ekrem evlerine getmeye hazirlasanda Yegane buraxmadi:
- Hele tezdir, - dedi ve gelib onunla yanasi stulda eylesdi. - Meni coxmu sevirsen? - Sorusdu.
- Cox.
- Ne qeder?
- Onu demek cetindir.
- Men de cox sevirem seni. Bilirsen