b gelmemisen ki?
Aslan ne dusunduse, koksunu oturub, yerinde qurcalandi. Qarshisindaki qadini ilk defe gorurmush kimi, hesretli baxishlarla onu cox diqqetle suzdu. Yeganenin girde ag sifetine sherabin tesirinden zeif qizarti cokmusdu. Etli dodaqlari sanki bir az da shishmishdi. Nazik, qara qashlari daha da catilmish, yaquta benzer badami gozleri heddinden artiq xumarlanmishdi. Qetran qaraliqli ipek saclari ciyinlerine tokulmushdu, qabaqdan alninda qivrilmishdi.
- Ne baxirsan? Gormemisen meni? - deye Yegane ona dikilen nezerlerden utanirmish teki oglanin cenesinden tutub, uzunu yana cevirdi. Aslan atmaca dedi:
- Esitmemisen, bagda gule baxarlar?
- Esitmisem! Sen her defe icenden sonra gozunde restoran baga, bagcaya, qizlar gule, ciceye donur.
- Basqa qizlar yox, Yegane!
- Yalan demirsen ki?!
Aslan barmaginin isharesi ile o basda dayanmish ag onluklu xorekhazirlayani cagirib stoltn haqqini odedi.
- Qalxaqmi,
Yegane?
- Ancaq, meni qapimiza qeder oturub, ayrilacaqsan. Bu gebe dincelmek isteyirem. Dunen sen bizden gedenden sonra ev tor-tokuntulu qalib, hec stolun ustunu de yigisdirmamisam...
- Sen ogrunun yadina dash salirsan...
Her ikisi durdu.
- Qabaqca sen cix, bizi birlikde gormesinler, - deye Aslan, Yeganeni ireli buraxdi. Qadin saclarini hamarladi, ust-basini seliqeye salib, stollarin arasi ile qapiya teref addimladi. Yeganenin nazik, mutenasib bedenine bicilmish ag ipek paltari, hundurdaban ag tuflileri onu bir az da shux ve uca gosterirdi. Dik doshlerini qabaga verib, shahane bir terzde vuqarla yeriyen bu xanimin qeyri-adi gorkemi restoranda oturanlardan coxunun gozunden yayinmadi. Kisiler, oglanlar, hetta qadinlar, qizlar bele, cevrilib, nezerleri ile onu mushayiet etdiler. Yeganenin zil qara saclari, girde, ag sifeti, catma qelem qaslari, badami goy gozleri, qirmizi etli dodaqlari uzun, hamar boynu eyni vaxtda nece-nece ehtirasli, hesedli baxisin hedefi oldu.
Lakin o, hec kese ehemiyyet vermeden zali terk edib vestibule cixdi; aciq