, sumagi kostyumda olan Aslani pencere qabaginda tek oturmus gordu. Iceride adam seyrek idi. Xorekpaylayanlardan biri tez onlara yan alib, oz stollarina teref cekdi.
- Senin doktorun da burdadir ki! - uzaqdan-uzaga Aslanla salamlasan Zakir, qadina esitdirdi. Yegane onun bu hereketinden rencide oldu. Qasqabagini sallayib, aciqlandi:
- Niye salam verirsen ona?!
- Daha neyleyim, baxirdi gozlerimin icine, men de basimi terpetdim.
- Cehenneme ki, baxirdi!
Kecib yuxari terefde eylesdiler.
- Sen hekimden ne ucun bele yaniqlisan?
- Danisaram sene.
Yegane stulunu firladib, arxasini Aslana sari cevirdi. On divardaki boyuk aynada saclarini duzeltdi.
- Xetrin isteyenden de, getirsinler.
Zakir menyunu qabagina cekdi.
- Ne yeyeceksen?
- Sen ne yesen, men de ondan... Gor, nece qanli-qanli baxir mene! Ele bil ezizlerini oldurmusem - deye aynadan Aslani musahide eden qadin oz-ozune donquldandi. - Alti-yeddi ay dalimca surundu, axirda da kor-pesman oldu!
Zakir yemek-icmek sifaris verdi. Yegane yene dilini saxlamadi:
- Bilirsen, neycun od tutub yanir?.. Ona gore ki, bir defe onunla da hemin bu stolda oturmusduq.
- Yadimdadir, - deye Zakir basini terpetdi. - Gedende vestibulde sene yanasdim. Meni saymadin...
Qadin, sohbete noqte qoydu:
- Ne ise!.. Men de seni basqalari ile az gormemisem. Yanindan otende hec uzume baxmamisan.
- Xulase, - deye Zakir de movzunu deyismek istedi. Cevrilib pencereden bayira boylandi. - Paho!.. Emelli-basli qar yagir ki!
Aslan kagiz desmallardan birini goturub dodaqlarini sildi ve xorekpaylayani cagirdi. Deyesen, tez getmek ucun ikinci yemekden imtina etdi. Stolun haqqini verib, restorandan cixdi.
Yegane duruxdu. Menasiz bir soz deyib, ucadan shaqqanaq cekdi. Onun bu qondarma gulusu, pillekenleri enmekde olan Aslanin qulaqlarindan yayinmadi...

* * * *

Sheher uc-dord saatin erzinde nece de deyismisdi gorkemini! Agappaq paltar geymisdi, evler, kuceler, agaclar, elektrik direkleri... Pencerelerin suselerine ele