uzune baxib, sit-sit hirildayanda sifetini saysiz-hesabsiz derin qirislar burudu. Sonra tum gozlerini qiydi, butulkanin agzini lampaya tuslayib, nisan aldi.
Yegane qulaqlarini tutaraq kunce qisildi. Kosanin keleyini bilen Zakir de divara teref cevrildi.
Birden, sanki dalbadal iki tapanca acildi: "Part! Part!". Butulkadan cixan tixac zerble lampaya deyerek onu da partlatdi. Qaranliq kayutu kosanin iblisvari qehqehesi burudu. Zakir elini qapinin cercivesine uzadib tavandaki gece isigini yandirdi. Restoran xidmetcisinin bu hoqqabazligi Yeganeni de eylendirdi, guldurdu. Kosa, shampan sherabinin kopuklu shirnagini fujerlerden birine yoneltdi.
- Tez ol, uzatma! - deye Zakir onun cibine bir yuzluk basdi. - Kurun bayira! Sen burada yubansan, cox hoqqa cixardacaqsan...
Kosa, icaze istemeden, doldurdugu fujeri qaldirib, sagliq dedi:
- Buni icirem, suzun gurushuvuz udacni ulsun!
O, sherabi axir damlasina kimi sumurdukden sonra, dodaqlarini marcildatdi ve mecmeyini goturub "Deli ceyran" mahnisini mizildaya-mizildaya getdi.
- Sen olmeyesen here bir firildaqla basini dolandirir! - deye Zakir onun dalinca kesib dogradi. - Bu qocanin ilikleri de biclikle doludur.
Goy lampanin ziyasinda ele bir kayutda her sey lile boyanmisdi. Yeganenin de gorkemi deyismisdi. Qaranliq vitrinde qoyulmus manakene oxsayirdi. Zakir perdeni araladi. Bayir, kayutdan isiq idi. Hele bedirlenmemis ay qayiq tekin semada uzurdu. Cicek-cicek ulduzlu laciverd goylerin eksi ve sahilin ciraqban menzeresi titrek sularla yuyunurdu. Xirda dalgalar sakit, esrarli idi. Lepedoyende qaralan yondemsiz daslarin arasinda bir su perisi de gorunseydi, Xezer bu heqiqi fusunkarligi ile nagila, efsaneye cevrilerdi.
Ani sakitlikden darixan Yegane fujerlere shampan suzdu, ozununkunu goturub dodaqlari beraberine qaldirdi:
- Bir yaxsi soz de, icek.
Zakir alnina tokulmus saclarini hamarlayaraq, stola dirseklendi. Neyese heyfslenirmis kimi koks oturdu ve fujerinden yapisib ireli uzatdi:
- Senin sagligina!