Bilirem, uzun muddet nevazis, mehribanliq gorduyun bir adamdan tikanli, aci sozler esideceyine heyretleneceksen. Belke de bir basqasi senden soyuyub ayrildiqdan sonra, daha kohne ehvalatlari ortaya cekmezdi. Ancaq men ureyimdekileri mutleq, tam cilpaqligi ile acib deyeceyem!
Dogrudan da insanlari - xususen qadinlari tanimaga bezen bir omur de azliq edir...".

Ekrem etrafindaki butun varligi unutmusdu. Diqqeti, hessasligi, shuuru qulaqlarinda merkezlesmisdi. Qonsu usagin dilinden qopan her kelme sivri, pasli mermi teki ureyinin bu terefinden girib o biri terefinden cixirdi.

"...Evveller men seni o qeder sevirdim ki...
Koksum mehebbetle dolu idi. Hem de bu sevdaya meni sen ozun sovq etmisdin... Arada bir para hereketlerini xoslamasam da, uzune vurmurdum; onlari gencliyin geldi-geder siltaqligi sanirdim. Heyatimi, varligimi sensiz tesevvure getirmirdim. Sevincim otagima sigmirdi. Hetta "Muharibeden qabaq Ekrem adli bir oglanin seni aldadib yoldan cixardigini" oz dilinden esitsem de, fikrimden donmurdum - evlenmek isteyirdim. Ayri meqsedim yox idi. Lakin sonralar menden asili olmayaraq her sey deyisdi... Sen ureyimdekio saf mehebbeti, icerisinde etirli, ter cicekler beslenilen bullur vaza kimi qaldirib, gule-gule yere vurdun, parcaladin. Hec heyfslenmedin de... O gunden ele bildim yatmisdim, ayildim - seni ikinci bir Yegane teki tanidim. Anladim ki, xisletin tamam basqa imis!.. Men oz esqimde aldanmisdim. Elaqeni pozmaq istedim, qoymadin. Muqavimetsiz teslim oldun... Ancaq men haradan bileydim ki, sen erli qadinsan?! Cebhelerde vurusan bir esgerin emanetisen - bunu menden gizledirsen. Inan ki, bu heqiqeti o zaman esitseydim, seni qapimdan qovardim. Artiq, gecdir.. Senin xeyanetin qarsisinda men ozumu de cinayetkar sayiram. Mene indi catir ki, o vede evlenmeyimizi niye lengidirdin. Yeqin ki, iki gozunu itirmis erinin qayitmasini, ondan ayrilib mene getmeyi dusunurdun. Yanilirmishsan! O menim ucun en azi rezalet, alcaqliq olardi. Ele bu emeline gore seni her