- Ifrite!
Senin leyaqetsizliyin! - deye Ekrem, cibinden Aslanin mektubunu cixararaq onun uzune cirpdi. - Ifrite!
Dosemeye dusen kagizi qadin xettinden taniyinca etirafdan basqa cixis yolu qalmadi:
- Bele, eceb elemisem! Gizletmirem: sen burada olmayanda birisi ile gezmisem. Sonra ne sozun?!
- Indi de boynunda usaq, o biri deyyusla gorusursen! - Ekrem elini telefona teref uzatdi.
Yegane paltosunun cibinden siqaret cixarib, yandirdi. Kibrit qutusunu hirsle stolun ustune tulladi. Tustuden gozlerini qiyaraq, nifret qarisiq bir istehza ile erini suzdu.
- Gec ayilmisan! - dedi ve cirtma ile siqaretin kulunu yere tokdu. - Qedrimi bilmedin!..
- Axi, sen ne isteyirsen?
Qadin, ele bu suala bend imis kimi, ozunden cixdi, el-qol ata-ata sesini qaldirdi:
- Men heyatin butun nemetlerini dadmaq, firavan yasamaq, gezmek, dolanmaq isteyirem! Men isteyirem her gunum, her saatim xos eylencelerle, senliklerde kecsin.. Deyim... Gulum... Shadlanim!.. Basa dusursenmi?! Isteyirem meni oxsayib, ezizlesinler... teriflesinler... Anlayirsanmi?! Bu nevazisleri sen Ekremde gormurem. Onun ucun de basqalarinda axtariram! Dunya iki olsaydi, men bu dunyadan kocub, o birisine gederdim. Belke, istediklerimi orada tapardim!..
Yegane sert bir hereketle cevrilib yataq otagina, oradan da zala kecdi. Bir azdan, erinin pal-paltarini getirib, seliqesiz halda camadana yigmaga basladi:
- Neyleyim ki, men bedbextem! Konlum arzular qebiristanidir...
Cenesini ovcuna soykeyib dayanmis Ekrem, sanki dasa donmusdu. Hec qimildanmirdi da. Xeyali, onu otub arxada qalan illere aparmisdi - menali sandigi, menasiz mehebbetle yasadigi caglara! "Heyf o temiz, izafi duygulardan! Hamisi bica getdi! Sabun kopuyu kimi shishdi, partladi, yox oldu!..".
- Buyur! - deye Yegane camadani ortub, dikeldi. - Bu da senin avadanligin!
Ekrem kunce soykediyi esasini goturdu. Qara suseli cesmeyini cixarib, gozune taxdi. Qovr eden ureyinin hokmu ile Yeganeye son sozunu dedi:
- And icirem anamin o muqeddes