uzaqlasdilar. Seltenet meftun halda gozlerini Bakinin isiqlarina zillemisdi... Shahin sadligindan atilib-dusurdu, el calirdi, cigirirdi... Feride ogluna baxaraq ferehlenirdi... Ekrem etrafin axsam menzeresini gorurmus kimi xosallanirdi. Uzunde sakit, memnun ifadeler gezirdi.
Korfezde calinan musiqi, bullur dalgalar arasinda beshiksayagi yirgalana-yirgalana irelileyen gemini mushaiyet edir, sernisinlere layla deyirdi.
Bu gezintiden Ekreme ifrat bir lezzet bexs olunurdu. Denizin temiz, serin havasi ciyerlerine dolub-bosaldiqca, qelbine teze, xos duygular suzulur, ona me'nen rahatliq verirdi. Sanki nece illerden beri itirdiyi gencliyini, bu axsam hansi insafli bir ureyin sahibise ozune qaytarmisdi.
- Feride xanim...
- Esidirem.
- Sheherden cox aralanmisiq? - deye arada Ekrem maragini gizlede bilmedi.
- Bir bu qeder de getsek, Nargin adasina catariq.
- Paho... Xeyli yol gelmisik ki!
Gemi istiqametini deyisdirdi. Geriye qayidirdi. Bayaqki musiqi daha esidilmirdi. Shahinin de ses-kuyu yatmisdi.
Ekrem yene xeber aldi:
- Yeqin indi deniz cox gozeldir, elemi? Hami susur... Tamasa edir...
- Beli, - deye Feride gozleri onundeki fusunkar menzereni onun da tesevvurunde canlandirmaga calisdi. - Ay gipgirde - basimizin ustundedir... Xezerin goy sinesine projektor tekin uzun...gumusu bir zolaq salib.Kuncinin "Dnepr uzerinde gece" tablosu yadinizdadirmi?
- Yadimdadir....lap yaxsi...
- Bax, elece. O sekle bir de Bakinin isiqlarini elave edin...
- Cox sag olun!.. Inanin ki, sizin sozle cekdiyiniz o menzere mene o ressamin tesvirinden de xos geldi!
"Gipgirde ay... Xezerin goy sularinda uzun, gumusu bir zolaq...ve uzaqda Bakinin isiqlari...". Feride sanki bir anliga oz gozlerini ona verdi, Ekrem baxdi, gordu... Tebietin canli bir lovhesi beyninde hekk olundu.
"Eh!.. Dogrudan da ne gozel, necib insanlar varmis dunyada!" - deye qelbinin en derinliklerinde picilti titredi. Shahinin cingiltili sesi onu xeyaldan ayirdi:
- Catdiq! Catdiq!
Seltenet