Axsam evde anasi ile Zakirin arasinda qeribe bir dialoq baslandi:
- Getdin, gordun qizi?
- Gordum.
- Necedir? Xosuna geldi?
- Yox! Esla, ureyime yatmadi.
- Neyi?
- Evvela, mene yarasmaz ki, gelinim teatrda efsiyant ola. Bu bir! Ikincisine qalanda, burnu yeke... Saclari sapsari, saman renginde. Endamini da porsuq kimi piy basib, fisildaya-fisildaya yeriyir. O nedir?! Sheherde beyem qiz qehetliyi-zaddir? Xalan da, bibin de shebede eleyib, agiz buzduler.
Zakir hovseleden cixdi:
- Ay arvad, sene deyende ki, bir az gozle, getirerem evimize baxarsan, qulaq asmirsan! Durub o saat teatra cumursan. O burun, o govde, o sac...hec biri ozununku deyil! Qondarmadir.. Anladin?!
Yegane Zakirin teklifi eleyhine, onun ailesi ile gorusmekden cekinmisdi. Boylu oldugunu duysaydilar, mesele pozulacaqdi. Vaxt otduyunden birce cixis yolu vardi - bu isi bes ay yubatmaq!
- Bes sonra? - deye Zakir xeber almisdi. - Sonra korpeni neyleyeceksen?
- Eh!.. Sen de gor neyin fikrini cekirsen. Bir parca canlinin izini itirmeye ne var ki!..
Ona gore de Zakir evlerinde Yeganenin sohbetini salanda "gelini" gormeye can atan anasini basindan elemisdi: "Cox maraqlanirsansa, sabah get, teatrda bax: xorekpaylayan qizi oynayan odur!".
Indi arvad, ogluna goz verib isiq vermirdi:
- Ay bala, o dediyin dogrudanmi, oz geyiminde, oz sir-sifetinde yarasiqlidir?
- Ondan sheherde bir denedir, ana!
- Bes niye gostermirsen qapilarini mene?
Bu defe de Zakirin dadina yalan catdi:
- Qizgil yaslidir. Yaxin adamlari olmusdu, hele ili cixmayib. Basa dusdun? Bes ay gozlemeliyik...
Arvad hec bes gun de gozlemedi! Bir axsam xelveti sivishib harasa yollandi. Oglu kefli oldugundan, erteden yatmisdi, onun gedisinden xeber tutmadi. Zakir yuxudan anasinin sesine oyandi:
- Allah mubarek elesin, ay bala! Axir ki, gordum gelinimizi! Masallah cox gozel qizdir... Boy...buxun...
- Harada gordun?
- Tiyatrin qabaginda!.. Hele xeyli sohbet de elemisem onunla... - Arvad ozunden memnun halda