a goz-qasini oynadaraq carpayinin qiraginda eylesdi. - Qapicidan teveqqe elemisdim. Yegane gelende uzaqdan gosterdi mene. Baxdim, daha dayana bilmedim. Cumdum birbasa xalangile, ordan da bibingile. Ikisini de goturub yene qayitdim ora. Dayandiq, ta....saat on bhre kimi. Adamlar deste-deste cixdi... Tiyatir bosaldi... Hacandan-hacana gordum budu ha, bizimki gelir. Eyninde yaxil, toxunma qovta, altdan da surusdum-dusdumden modni tuman... Arvadlara him-cim eledim: "Men sohbete tutacagam, siz qiraqdan baxin!..". Yeganeciyez boyrumden kecende... "Krasni Moskva"nin iyi vurdu meni. Tez yan aldim ona: "Ay qizim, siz de bu tiyatirda isleyirsiniz..". Dedi: "Beli!". Basina meynequrdu renginde intiresni bir shlyapa qoymusdu, boyrunde de tovuz qusunun leleyi... Dedim: "Mene bir nefer lazimdir, bilmirem taniyarsiz, ya yox...". Saclar da ki, qapqara meve... Tokulub ciyinlerine. Sorusdu: "Kimdir, xala? Adi nedir?..". Gulmekden ozumu gucle saxladim: " Adi - zaddir, - dedim. - Agakerim". Basini silkeleyende qizil sirgalari yellendi: "Xeyr, tanimiram". Uzaqlasmaq istedi, Erebzengi kimi kesdim yolunu: "Bes, Elimerdani nece? Qulamhuseyni nece?..". Aglima ne ad geldi toqqusdurdum.. Teeccuble dodaqlarini buzub, urkek maral teki baxdi uzume: "Arvad deli olub, nedir?!.". Ureyimde dedim: "Deli olaram da...".
Zakir dikelib, yastiga dirseklendi:
- Mene inanmirdin, qesengdir?..
- Neyneyim, ay bala? Tiyatirda cox eybecer idi... Sen Allah, tapsir, bir de o efsiyent cildine girmesin, camaati bize guldurmesin... Ele birdefelik ertislikden cixib, evde otursa, lap yaxsidir.
- Bas uste! Sen de paxanla danis, bala-bala herekete gelsin.
O gece arvad erini yatmaga qoymadi. Sehere qeder oglunun gozaltisini teriflemekden yorulmadi.
Zakir, Yegane ile, valideynlerinin raziligi olmadan da evlene bilerdi. Ancaq anasinin "gelin ucun" mexsusi sifarisle coxdan duzeltdirib saxladigi brilyant qasli uzuyu, sirgani, medalyonu, bilerziyi elden buraxmaq istemirdi. Indi ayagi mohkem yer tutmusdu. Bir azdan