c qapisini doyecekdi... Yegane ise basqalari kimi yasamaq istemirdi. Zakirin atasina arxalanmaq, shan-shohretden elave, hem de gelecek qaygilarla biryolluq vidalasmaq demekdi... Ancaq onu bilmirdi ki, muflislesmis "xozeyin zerger"in tekce quru adi qalmisdir.
Kislovodska getmeye hazirlasan Zakir, biletini alib cibine qoyduqdan sonra Yegane ile gorusdu.
- Sabah Tiflise yola dusurem, - dedi.
- Xeyir ola?
- Elbette xeyirdir... Evden bazarliga gonderirler. Anam tapsirdi ki, bir senden de sorusum, daha ne isteyirsen...
Yegane minnetdarliq eledi:
- Mene senin sagligindan basqa hec ne lazim deyil. Calish, tez gel... Ayin axirina kimi burada ol... Men de tekem...
- Usaqsan?! Uzagi bir hefteye, on gune Bakidayam!
Lakin Zakirin mehz indi, Yeganenim dogum evine yatmaga gedeceyi bir vaxtda sheherden cixmasi ebes deyildi.
- Gerek bagislayasan... Seni oturmeye vagzala gele bilmeyeceyem...
- Hec men bu veziyyetde razi olarammi?..
Axsam qatarin terpenmesine azaciq qalmis Yegane hovlnak vagzala girdi, perronda Zakiri tapib, bir qiraga cekdi; Feridenin unvanina hazirladigi teleqramin, suretini ona verdi:
- Tiflise catan kimi vurarsan! - dedi ve boyali dodaqlari ile oglani opdu. - Men o eve bir caxnasma salim ki, tamasasina alem yigishsin!.. Yaxsi yol!
- Salamat qal.
Parovoz fisildadi, dartindi...vaqonlar bir-birine deyerek taqqildadi.
Zakir kupeye kecdi. Stolustu lampani yandirib, teleqramin sozlerini oxudu:

"...Canim-ciyerim, gozlerimin isigi Feride!
Yeqin meni coxdan olmus bilirsiniy. Uzun illerin eziyyetinden sonra esirlikden buraxildim. Seni, Selteneti, Shahini gormeye Bakiya telesirem.
Eshref"
Dogum evinde eyni gunde iki Soltanova hamilelikden azad olmusdu - Biri Gunes, biri Yegane. Mehebbetin ilk nubarini goren Gunesin sevincden koksu qabarirdi; dunyaya tezece goz acan oglunu istiden-soyuqdan qorumaq, boyutmek, yasatmaq haqqinda dusunurdu. Ana, bu balani tapinca nece-nece uzuntulu ilin mohnetine dozmus, ne qeder eziyyete qatlasmisdi.