k qanadlanib asagi enen Leyla ile qarsilasdi. Qiz bu tesadufden tutuldu, qacib gizlenmeye yer axtardi.
Evden elcilerin sesi gelirdi. Kimse ucadan deyirdi:
- Biz bir stekan shirin cay icmeyince buradan terpenen deyilik...
Bu sozleri esiden Ekrem o qeder kovreldi ki! Ozunu saxlaya bilmeyib agladi. Ve Leylanin alnindan opdu:
- Seni xosbext olasan, qizim...

. . . * * * * . . .

Baki bahar movsumunu yasayirdi. Agaclar ciceklenmisdi - rengareng, zerif-zerif... Goz baxmaqla doymurdu kucelerin yasilligindan, teravetinden, gozelliyinden.
Goydeniz Leyla ile nikah salonundan cixmisdi. Oglan boz kostyumda idi, qiz ag paltarda. Usaq kimi el- ele tutmusdular, gedirdiler bir-birlerini suze-suze, deye-gule, sevine-sevine.
Foto atelyesinin qarsisindan kecende, Goydeniz qefilden ayaq saxladi:
- Gel, qosha sheklimizi cekdirek, Leyla!
- Memnuniyyetle! Qoy, bu unudulmaz gunden bize xatire olsun!
Axsam "Seadet sarayi"nin cilciraqli salonunda onlarin sherefine toy meclisi qurulacaqdi. Qiz evinin, oglan terefin adamlari yigisacaqdi, universitetden telebe yoldaslari, muellimler gelecekdi... Calib oynayacaqdilar, shenlenecekdiler...
Goydeniz dunenden boyuk bir gul destesi sifarish elemisdi; yolustu onu alib Leylagile aparmali idi...
Sheherin gozegelimli yerinde teze salinmis, eyzen gul-cicekli, xos rayiheli bagcadan kecende, ister-istemez dayandilar. Vazaya teqliden duzeldilen iri hovuzun surahisine soykendiler, fevvarenin shiriltisina qulaq asdilar; ustlerine suyun zerrecikleri sepelense de, dala cekilmediler, eksine xoshallandilar. Leylanin tellerine xirda, sheffaf damcilar sepelendi. Goydenizin saclarina qirov dusdu. Eve qayidanda yolustu gul magazasina girdiler.
- Menim sifarisim hazirdir? - deye oglan qara saclari vaxtindan tez agarmis, sifetine xirda qirislar dusmus, kasib geyimli satici qadindan xeber aldi.
- Hazirdir, canina canim qurban. Bu deqiqe...
Satici sol qicini cekerek uzaqlasdi. Gedende gozucu Leylani suzdu. Azaciq sonra iri deste