qızının bu qorxulu, iyrənc sənətə («Ужасная и скверная профессия») olan sevgisini öldürüm. Mənsə yenə diplomatsayağı söhbətə başladım.
- Olya, sən deyəsən, həm də şərqşünas olmaq istəyirsən, düzdür?
- Aha, türkoloq, – qız cavab verdi.
- Yəqin bilirsən, türkologiya indi perspektivli sahədir, – anasına bu cür başlanğıc ləzzət elədi, razılıq əlaməti olaraq “hə, hə” – deyə-deyə başını tərpədirdi. – Türk dilini yaxşı bilsən turizm şirkətlərinin birində tərcüməçi işləyə bilərsən. Özün də yəqin televizordan eşitmiş olarsan, ruslar indi Türkiyədə iqtisadi baxımdan çox aktivdirlər…
Üzbəüz oturan dostum sağ ayağımı yüngülcə tapdaladı, tərslikdən ayağımın çeçələ barmağının üstündəki mazolu basdı deyə ağrıdan qızardım. Mənə “Yəni o söhbət sənlik deyil, mənim ərazimə girmə!” – mesajını çatdırdı. Acığa öz mühazirəmə davam etdim. Anası başını tərpədir, qız isə dodaqları bir-birindən aralı mənə maraqla qulaq asırdı.
Dostum gördü ki, mən öz işimdəyəm, özü baş vurdu söhbətə:
- Oleçka, – (“Aha, uje Oleçkaya keçdi”), – sənin bir üstünlüyün var. Sən türk dilini öyrənməyə başlayanda praktika problemin olmayacaq. Birincisi, bizimlə danışmaq imkanın olacaq, biz azərbaycanlılar demək olar ki, əksəriyyətimiz türk dilini öz doğma dilimiz kimi bilirik.
- Doğurdan? – Oleçka bunu ilk dəfəydi eşidiridi deyə təəcübləndi.
- ELədi. İkincisi də, mən səni burdakı türkiyəli biznes partnyorlarımla tanış edərəm, şirkətlərin birində işə düzələrsən. Ya da səni bir müddət sonra elə öz şirkətimizə işə götürərəm. İki aylıq İstanbula ezamiyyətə göndərərik. Yəni səndə dil öyrənmək problemi olmayacaq. Natalya Vasilyevna, Olyada xarici dil öyrənmək bacarığı necədir?
- Əla, əla, – anası tez cavab verdi. – İngilis dilində danışa bilir.
- Ay ana, sən də çox şişirtmə, – Olya bir az da nazlana-nazlana dedi.
- Yox, şişirdib eləmirəm, – anası dedi. – Təvazökarlığın yeri deyil, olan şeyi deyirəm.
Qız susdu, bu dəfə atası, razılıq əlaməti olaraq fəxrlə başını