, yaşaya bilsəm belə kəndə rus qızı apara bilmərəm. Papam, mamam ömründə qəbul eləməz.
- Aydındı, sənin gözün bacısındadı, – acıqlı-acıqlı dedim. – Səbirsizliklə gözdüyürsən ki, instituta girsin, sən də başlayasan “uxajivat” eləməyə, instituta aparıb gətirməyə, ad günündə gəşəng hədiyyələr almağa. Axırı da ki, məlumdur.
- … (bir qədər sükutdan sonra) Axı, bir tərəfədən də fikirləşəndə… (Dostum danışmağa tərəddüd edirdi), – Olya guya qız kimi ərə gedəcək? Model olsa, ya işlədiyi model agentliyinin böyüyünün qisməti olacaq, ya da anasının dediyi kimi bir biznesmenin altına yıxılacaq. Guya bilmirsən, modellər ömrü boyu özlərinə sponsor axtarır. Sponsorun da biri bir müddət bunu fırradacaq, bezəndən sonra da dostuna ötürəcək, o da başqasına, axırda bədbəxt eliyəcəklər qızı. Axırda da ya pyanska olacaq, ya da narkoman.
- Sən də lap ağ eləmə. Bəyəm modellərin hamısı elə pyanska, narkoman olur?
- Yo, məsəlçün deyirəm də. Yəni lap pis halda belə ola bilər. Ya da tələbə olanda birinci kursda oğlanlardan biri onun işinə baxacaq, bir az gəzəndən sonra da heç onu almayacaq. Guya tanımırsan rusları? Elə hazır qoy elə mən…
- Necə də özünə sərf eləyən proqnozlar verə bilirrsən. Bir yandan deyirsən anası ciddidir-filan, o biri yandan da falabaxan qaraçılar kimi qızın taleyini danışırsan. – (Əslində Sadıx olan şeyi deyirdi). – Demirsən, Nastya qız uşağıdı, sənin məntiqinnən elə ona giriş də. Baxma, biri var iyirmi bir-iyimi iki yaşlı qıza girişəsən, bir də var on dörd yaşlı qıza.
- Nastya?… Nəysə o qədər də ürəyimə yatmır… Dediyim odur ki, Olya qoy elə mənim olsun da. Mən onu tutub zorlamayacam ki. Xoşu gəlməz məndən, heç barmağımla da toxunmaram. Amma xoşuna gəlsəm sevişərik. Burda nə qəbahət var ki? Bir müddət sonra da çıxıb gedər ərə, xoşbəxt olar. Toy gecəsi də əri əziyyət çəkməz, bu da olar mənim yaxşılığım. – Bunu deyəndən sonra hər ikimiz gülüşməyə başladıq. – Onsuz da rus kişiləri üçün toy gecəsi fərqi yoxdu, gəlin qız çıxdı, ya qız