ə işləyərsən, sonra köməkləşib sənə ayrıca ev…
- Dedim sənə, səy-səy danışma. Sizdə evdəkilər necə, bizdə də elə. Bir də fikirləş gör nə danışırsan. Necə yəni, deyək ki, mən Nastyanı alıram, sən də eyni zamanda bacısına, yəni baldızıma girişirsən? Fikirləşirsən nə danışırsan?
- Doğurdan e, bu baldız məsələsi heç ağlıma gəlməmişdi, – deyib dostum bığaltı qımışdı.
Biz bir də Nastya söhbətinə qayıtmadıq. Maşına oturduq. Paltosunun cibindən şəkil çıxardıb mənə uzatdı. Hansısa qlamur jurnaldan kəsib götürmüşdü. Ağ pərdəli, bəzəkli iri iki nəfərlik krallara layiq çarpayı şəkli idi.
- Auksiona çıxardıblar. Start qiyməti yetmiş min dollardı, – dostum dedi. – Fikir ver, kravatın baş tərəfinə, ayaqlarına, bir də bəzi yerlərdə pərdələrə bahalı daş-qaş vurublar.
- Hmm, aydındı. Almaq istiyirsən. Olyayla bu kravatda kayf eləməkçün.
- Təsəvvür elə bu çarpayını alıb aparıram meşəyə, göl qırağına. Və ilk gecəni Olyayla orda keçirdirəm. Dost deyilsən də, - giley eləməyə başladı. – Padderjka (dəstək) deyilən şey yoxdur səndən.
- Padderjka sən nəyə deyirsən ki? – təəccüblə soruşdum. – Neyləməliyəm ki? Meşədə şam tutmalıyam sizə?
- Şam tutmaq lazım deyil, mənəvi dəstək lazımdır mənə, ruhlandırmaq lazımdı məni. Demək əvəzinə ki, indidən giriş Olyaya, qoy xaxola (ruslarda sadə camaat arasında ukraynalılara deyilir), sırtıx dağıstanlıya, gürcüyə qismət olmasın, başlamısan mənə etika dərsi keçməyə.
- Guya sən sırtıx deyilsən?
- Sırtıx olsam, indi girişərdim.
- Yaxşı, mən nə deyim sənə? Deyim ki, get on beş yaşlı qızı korla?
- Mən indidən danışmıram, a kişi. Sonradan danışıram. Dedim axı, universitet, birinci kursda, – dostum ona dəstək vermədiyimə görə əsəbləşirdi.
- Sonrası aydın məsələdi, sənlikdi, amma sifətindən, alışıb yanan gözlərindən görürəm ki, sən elə indi də…
- İndi tam yox, ama, düzü, yüngül flirt istərdim, – Sadıx bic-bic gülümsədi, sonra göz vurdu. – Guya sənin ürəyindən keçməzdi?
- Kimin ürəyindən keçməz ki? Hər adam öz ürəyindəki