n özüm icazə verirəm, amma anası deyir olmaz ki, olmaz. Mənsə arvadımdan qorxuram, – bizə göz vurub yarızarafat şəkildə dedi.
- Olmaz, model nədi, – Nataşa sərt şəkildə reaksiya verdi və bizə tərəf çöndü. – Bax, siz şərq adamısız, qafqazlısız, bilirsiz ki, modellər tez, ya gec fahişə olurlar. Model agentliyinin müdirinin, ya da hansısa biznesmenin altına yıxılırlar. Sonra isə həmin modeli dost payı kimi bir-birinə ötürürlər. Bu cür qızlar axırda yavaş-yavaş bu iyrənc həyata öyrəşirlər. Axı hansı normal ana razı olar ki, qızı…
- Oxx, Nataşa boş-boş danışma, – Lyoşa əsəbləşdi. – On beş yaşlı qız, məktəbdə oxuyan qıza necə də dilin gəlir…
- Söhbət indidən getmir, Lyoş! Mən gələcəkdən danışıram, qızımızın on doqquz-iyirmi yaşı olanda vəziyyət tamam başqa cür olacaq.
- Universitetə qəbul olanda modelliyi atar, əzizim. Bir-iki il model olmağın heç bir ziyanı yoxdur. Qoy qızımız sərbəst həyatın nə olduğunu bilsin.
- Sərbəst həyat, sərbəst həyat, – ərinin ağzını əydi, birdən mənə tərəf çönərək, – Alik, sənin fikrin nədir?
- Mənim? – çaşdım, sərxoş da olsam, necə deyərlər, cavabımın məsuliyyətini dərk edirdim. Əslində qadınla yüzdə-yüz razıydım, amma istəmirdim Lyoşanın xətrinə dəyim, – ona görə çalışdım ki, nə şiş yansın, nə də kabab. – Bilirsiz, – az qala gücənə-gücənə dedim, bir yandan da zəhrimar arağın təsiri, qorxurdum ki, quş buraxam. – Bu suala cavab vermək mənimçün çətindir, – və birdən neytralfason bir cavab tapdım. – Bir iki jurnal üçün şəkil çəkdirmək olar. Amma təbii ki, hər ikinizin nəzarəti altında, yəni çox açıq-saçıq şəkillər də olmasın. Bir-iki fotosesiyadan sonra Olyanı yönləndirmək olar universitetə. Həm də özünə başa salmaq lazımdır ki, ciddi sənət barədə düşünmək lazımdır…
- Yeri gəlmişkən, Alik, – anası sözümü kəsdi, – Olyanın şərqşünaslığa, Türk filologiyasına marağı var.
Bir də gördüm dostumun gözləri işıqlandı. “Ay tülkü, indi fürsəti əldən verməyəcək,” – ani olaraq fikirləşdim. Elə də oldu.
- Əla. Olya