canavarın
xoşuna gəldi. Çünki canavar
qurbağanın gözlərinə aşiq
imiş. Adamı sərbəst buraxdı
və suyun yolunu açdı. Həmin
adamı kralın yanına apardılar
və özü ağırlığı qədər ona qızıl
verdilər.
Adam yola düzəldi və
nəhayət, evinə çatdı.
Pəcərədən içəri baxdı. Gördü
ki, arvadı bir gənclə diz-dizə
oturub. Dərhal qılıncını çəkdi
və içəri girərkən üçüncü
nəsihət yadına düşdü: "Heç
bir iş üçün tələsmə". Qılıncını
qınına qoydu və içəri girdi.
Xoş-beşdən sonra
arvadından gəncin kim
olduğunu soruşdu. Qadın da:
"Sən getdiyin zaman mən
hamiləydim və bir oğlumuz
oldu. Bu gənc sənin
oğlundur" -