verib hətta arada olan bu pərdəni götürməyə, qadınların bütün işlərdə, ziyafətlərdəvə banketlərdə özləri ilə birlikdə iştirakını təmin etməyə çağırmışam. Lakin, mən yalnız iinsanların əxlaqında edilən təcrübələrə əsaslanıb bu çağırışın təhlükəsini dərk etdim.Mən Qahirədə və İsgəndəriyyədə çoxlu qadının hərəkətlərini izlədim ki, insanların
onlara münasibətini öyrənim.
Bu qadınlara münasibət necə ola bilər ki, onlar bayıra çılpaq çıxırlar! Mən kişilərin əxlaqının necə pozulduğuna şahid oldum. Təəssüflə Allaha dua etdim ki, mənim çağırışlarım puç olsun və camaat mənə qarşı çıxsın. Elə bir qadın və yaqız olmurdu ki, abırsız dillər ona sataşmasın. Sonra elə bir kişi dəstəsi görmədim ki, yoldan keçən qadına həm dillə, həm də əllə sataşmasınlar və i.a.В» Bütün bunlarımüəllif vəfatından iki əvvəl demişdi və bu etirafını В«ət-TahirВ» qəzetində 1906-cı ildə nəşr etdirmişdir. Qadın azadlığı barədə iddialarla çıxış edənlər bu gün nə deyirlərВ» Bu
məsələ barədə danışılan hekayələr çox maraqlıdır. Deyirlər ki, İslam Tarixçisi Rəfiq əl-Əzm Qasım Əminə işində məğlubiyyətə uğradığını əməldə sübut etmək məqsədilə bir dəfə onun evinin qapısını döyür. Xidmətçi onu görəndə tezcə Qasım Əminə xəbər verir.
Qonağı o özü qarşılşayır. Rəfiq əl-Əzm ona deyir: -Bu dəfə sizin yoldaşınızın ziyarətinə gəlmişəm. Gəlmişəm ki, onunla bir sıra ictimai problemləri müzakirə edim. Qasım Əmin onun tələbini rədd etdikdə Rəfiq əl-Əzm təəccüb içində soruşur: - Necə olur başqalarını görməyə çağırdığın bir işi öz arvadına yasaq edirsənВ» Deməli sən
milləti özünə rəva bilmədiyin bir işəçağırırsanВ» Qasım Əmin deyir: - Həyat yoladaşım tərbiyəsini (deməli adətlərini də) valideynlərindən almışdır.
O mənim çağırışlarımı xoşlamır. Rəfiq əl-Əzm gülə-gülə deyir: - Hamımız beləyik! Yaxşısı budur! Qadının işkişafı heç də onun kişilərlə görüşməsi demək deyildir.Mən sənə sübut etmək istədim ki, sənin çağırışlarını nəinki camaat, hətta öz ailən belə rədd edir. Biz bu gün qadın azadlığı iddiasında olanlaramərhum