Qeybət, bir insanın arxasınca onun olmadığı bir yerdə xoşlanmayacağı sözlər söyləməkdir. Dünyada nə qədər insan olursa olsun hər kəsin az belə olsa bir əksikliyi və ya qüsuru vardır. Bu əksikliklər və ya başqa bir ifadəylə bu qüsurlardan bir çoxu insanın hər hansı bir təsiri olmadan fitri olaraq var olan qüsurlardır. Bütün insanların yaradılışları bir-birindən fərqlidir. Heç kim bir başqasıyla eyni deyildir. Gözlərin əyri olması, saçların tökülmüş olması, insanın uzun ve ya qısa boylu olması, ağ ve ya qara tənli olması və.s kimi xüsusiyyətlər insanın hər hansı bir təsiri olmadan fitri olaraq var olan xüsusiyyətlərdir. Bu xüsusiyyətlərindən dolayı bir insanı aşağılayaraq onun arxasınca danışmaqda heç şübhəsiz qeybətdir.


Allah Təala Qurani-Kərimdə belə buyurur: �Ey iman edənlər! Bir-birinizin qüsurlarını araştırmayın. Heç kim bir başqasının arxasınca onun qeybətini etməsin. Sizlər heç ölmüş qardaşınızın ətini yeməkdən xoşlanarsızmı..!? Bax necə də iyrəndiniz(diksindiniz). Allahdan qorxun. Şübhəsiz Allah, tövbələri qəbul edəndir. Allah çox mərhəmətlidir.� (Hucurat surəsi 49/12)


Peyğəmbərimiz (s.a)-dən mövzumuzla bağlı bir çox hədisi-şərif rəvayət olunmuşdur. Onlardan bir neçəsinə burada yer verəcəyəm. Bir gün Rəsulullah (s.a)-dən �Qeybət nədir..?�- deyə soruşdular. Rəsulullah (s.a) bele buyurdu: �Qeybət, din qardaşının xoşlanmayacağı bir şeyi onun arxasınca danışmağındır. Eger onun arxasınca danışdıqların doğrudursa, o zaman qeybət etmiş olarsan. Əgər arxasınca danışdıqların onda olmazsa o zaman iftira etmiş olarsan�.


Səhabələrdən Əbu Musa əl-Əşari (r.a) Rəsululluh (s.a)-dən: �Ey Allahın Rəsulu! Hansı müsəlman daha üstündür?�-deyə soruşdu. Rəsulullah (s.a) �Dilindən və əlindən müsəlmanlarım əmniyyətdə olduğu kimsə�-cavabını verdi. Hədisdən anlaşıldığı kimi diliylə və əliylə verəcəyi zərərdən müsəlmanların əmin olmadıqları kimsənin kamil və fəzilətli bir müsəlman olması mümkün deyildir.


Başqa bir hədisi-şərifdə Rəsulullah (s.a) buyurur: �Kim din