u ondan uzaq edər, üzünü ağ (nurlu) edər və şəhidlər şahı Həmzə ilə birgə olar.
Bilin ki kim Əlini sevsə, qiyamət günü padşahlıq tacı başına qoyular və kəramət paltarı ona geydirilər.
Bilin ki kim Əlini sevsə, siratdan (ildırım kimi) keçər, əzabdan amanda qalar, ona bir hesab dəftəri açılmaz, tərəzi qurulmaz və ona, hesabsız olaraq cənnətə gir deyilər.
Bilin ki kim Ali Məhəmmədi (s) sevsə, hesab, mizan və siratda güvən içində olar.
Bilin ki kim Ali Məhəmməd (s) sevgisi üzərinə ölsə, cənnətdə peyğəmbərlərlə birlikdə olması üçün onun zamini olaram.
Bilin ki kim Ali Məhəmmədin düşmənliyi üzrə ölsə, cənnət qoxusunu hiss etməyəcək."

Zikr edilən bu hədisdə gözə dəyən sözlərdən biri də budur ki, Əli b. Əbi Talibı (ə) sevənlər, can verdiklərində Allahın lütfü ilə ölüm mələyi (Əzrail) şəfqətlə ruhlarını alar. Bu, Allahı Təalanın gizli lütflərindən yalnız biridir. Bu mövzunun izahı üçün Bihar'ul-Ənvər'də nəql olunan bu hadisə diqqət yetirək:
Hz. İbrahim (ə) bir mələklə söhbət edib ona "Sən kimsən?" deyə soruşdu. Mələk cavabında: "Mən ölüm mələyiyəm" dedi. Hz. İbrahim (ə): "Görəsən möminlərin ruhunu aldığın zamandakı şəklinə girib onu mənə göstərə bilərsənmi?" dedi. Mələk cavabında: "Bəli, üzünü məndən çevir" dedi. Bunun üzərine Hz. İbrahim üzünü ondan çevirdi. Sonra onu gözəl simalı, gözəl paltarlı, gözəl və xoş qoxulu bir gənc olaraq gördü. Hz. İbrahim (ə) ona belə dedi: "Ey ölüm mələyi! Əgər sənin gözəl simandan başqa bir şey möminə çatmazsada bu ona yetər!"
Hz. İbrahim (ə) daha sonra mələyə belə dedi: "Pis adamın ruhunu aldığın vaxtdakı şəklə girib onu mənə göstərə bilərsənmi?" Mələk; "Görməyə qüdrətin olmaz" dedi. Hz. İbrahim; "Qorxusu yoxdur" dedi. Bunun üzərinə mələk; "Elə isə üzünü məndən çevir"dedi.
Sonra Hz. İbrahim (ə) onu tükləri qalxmış, pis qoxulu, qara paltarlı, ağızından və burnundan atəş və tüstü çıxan qara bir gənc olaraq gördü. Hz. İbrahim (ə) bu vəziyyəti görüncə huşunu itirib düşdü. Daha sonra ayıldı və ölüm mələyi də ilk şəklinə