ə edim bilmirəm!fikirləşirəm...fikirləşirəm...çox qoxuram...səni itirməkdən,sənsizlikdən çox qorxuram sevgilim...
Oğlan gözləri dolmuş şəkildə gündəliyi vərəqləyirdi...
Bu gün ayrıldım səndən...sevə-sevə ayrıldım.Bu nə deməkdi heç bilirsənmi?Ürəyin yana-yana qucaqlamaq istərkən uzaqlaşmaq?Doya-doya "SƏNİ SEVİRƏM" demək istərkən SEVMİRƏM demək?Əllərini bərk-bərk sıxıb varlığına əmin olmaq istərkən üz döndərmək?Heç bilirsənmi nədir!Mən bugun öyrəndim!Mən sənə deyirdimki "Həyatımsan"!!!Bax sanki həyatla vidalaşıb ölümə gedirsən...
Bilirəm bu hərəkətimlə sənin qəlbində yara açdım,bəlkədə sevgini öldürdüm.Məndə istərdim həm varlığımda həm yoxluğumda məni sevəsən,məni düşünəsən,qəlbində yalnız mən olum!Bu sevgi olmazki sevgilim,Sevgi özünü deyil onu düşünməkdi!Sənə deyirdimki "SƏNİ CANIMDAN BELƏ ÇOX SEVİRƏM!"Bax bunu ona görə etdim məni tez unudasan,hər mənlə bağlı xatirə yadına düşdükcə ağlamayasan,kövrəlməyəsən....sevgimizin atəşi qəlbində alovlanıb səni incitməsin deyə...Eybi yox mənə nifrət et ama bilimki yaxşısan...Qıraqdan səni üzüntülü,kövrək görməyim...mənki səni həmişə xoşbəxt görmək istəyirəm...
Bugun gözlərimə inana bilmədim.Ən yaxın rəfiqəm bunu mənə necə edər?Sevgilimi başa düşürəm ama...Oki mənim xəstə olduğumu və sevdiyimdəndə buna görə ayrıldığım bilirdi...mənki onun çiyinlərində ağlayıb dərdimi onunla bölüşmüşdüm...mənəki o təsəlli vermişdi...axı niyə mən???
Oğlanın qəlbində vicdanı sızlayır,nişanlısına qarşı isə böyük kin,nifrət duyurdu.Nişanlısı ona qızın həyatında başqa birisi olduğunu,rəfiqəsinə çoxlu pisliklər etdiyini və buna oxşar o qədər yalanlar demişdiki...


Bu gün nişanındı.Dayana bilmədim baxdım pəncərədən...göz yaşlarıma hakim ola bilmədim...ağladım...ağladım...sənin yanında mən olmalıydım...İnsan ağladıqca rahatlaşar,acısı yüngülləşər,bu necə acıdır gözümdə yaş tükəndi ama acım zərrə qədər olsa yüngülləşmədi...sadəcə bir istəyim var xoşbəxt ol sevgilim...Mənlə olmasada istədiyinlə...təki qıraqdan səni xoşbəxt görüm...Səni