Mən artıq səninlə davam etmək istəmirəm.Ayrılmaq istiyirəm.Bezdim sənin üzünü görməkdən,səsini eşitməkdən,
səndən bezdim!SƏNİ SEVMİRƏM!!!Heç bir zamanda sevməmişdim.Sadəcə olaraq vaxtımı keçirirdim,sevilməyi sevdiyimçün səninlə birlikdəydim!
Oğlan donub qalmışdı.YOX!bu düz deyildi!Qulaqlarına inanmaq istəmirdi.Axı bu necə ola bilərdi?Canından çox sevdiyi insan bu sözləri ona necə deyə bilərdi?Oğlan nəsə söyləmək istiyirdi ama sanki dili qıfıllanmışdı,nəsə pis yuxu görəndə necəki danışmaq istər,qışqırmaq istərsən ama sanki lalmışsan kimi nə qədər cəhd göstərsəndə,çırpınsanda sözlər ağzından çıxmaz,oğlanda o haldaydı və bu onu dahada hövsələdən çıxarırdı...
Nə oldu,bunu məndən gözləmirdin?Dediklərimin hamısı həqiqətdir!SƏNİ SEVMİRƏM!!!
Qız bu sözləri deyib yavaş-yavaş uzaqlaşırdı...Oğlansa dəqiqələrlə elə o haldaca qalmışdı...Necə dolmuşdu sanki bircə barmağını vursan hönkür-hönkür ağlayıb bütün ürəyindəkilər göz yaşlarıyla damla-damla yanaqlarından axıb gedəcəkdi...Oğlan yavaş-yavaş bir neçə dəqiqə bundan əvvəl olanların bir yuxu olmadığını həqiqətin özü olduğunu anlamağa başlayırdı...Və öz-özünə danışırdı...
Axı niyə?Kimsə mənə nəsə desəydi,özüm nədənsə şübhələnsəydim inanmazdım ama bu sözləri mənə o dedi,mənsə ona özümdən çox inanırdım...Dedikləri həqiqətdi?Bəs məni sevirdi?Bəs mənsiz yaşaya bilməzdi?Hamı bizim sevgimizə həsəd aparardı,baxıb köks ötürərdi.Əllərimdən bərk-bərk tutub,parlayan gözlərini mənə zilləyib "SƏNİ CANIMDAN BELƏ ÇOX SEVİRƏM" deyən məgər o deyildi?DEMƏLİ YALANMIŞ SÖZLƏRİ!YALANMIŞ GÖZLƏRİ!YALANMIŞ SEVGİSİ!!!
Bu sözləri dedikcə oğlanın ürəyində intiqamdan böyük bir buz dağı yaranırdı...Onun qəlbini qırdığına görə oda bunun qisasını alacağdı,həmdə 2 mislini...
Günlər keçirdi...Artıq payız fəsliydi...Qız xəzan yarpaqlarını baxa-baxa Universitetdən evə qayıdırdı.Birdən gözlərinə inana bilmədi.Qız heç gözləmədiyi bir mənzərə ilə üz-üzə gəlmişdi.Qarşıdan əl-ələ bir qızla oğlan gəlirdi.Lakin onlar qıza heçdə yad deyildi.Bəlkə oxşadaram deyə