verirsən.
Adam hirsləndi:
- Bəsdir artın, daha danışma!-, deyə qışqırdı.
Səccadə bu sözün qarşısında əvvəlcə susdu. Daha sonra səsini yaxşıca alçaldaraq;
- Ah, o sübh namazı vaxtındakı adamlar, ah, o fəcr vaxtındakı adamlar, - dedi. Sən o nurlu Peyğəmbərin (s) bu vaxt üçün nələr söylədiyini bilmirrsən? Allahın Rəsulu (s) belə buyurub: «Hər kim, günəş doğmadan və batmadan əvvəl namazlarını əda etsə atəşə girməyəcək», «Münafiqlərə ən ağır gələn namaz səhər və işa namazıdır. Onlar ki o iki namazdakı əcri bilsəydilər, sürünə sürünə məscidə namaz qılmaq üçün gedərdilər».
Bundan sonra adam yatağından qalxıb:
- Düz deyirsən, səhər namazı həqiqətən əhəmiyyətlidir, - dedi.
Səccadə:
- Elə isə qalx və namaz qıl, dedi.
- Sabah inşəllah, mütləq qalxacağam, amma bu gün çox yorğunam dedi, adam.
Səccadə son bir ümidlə;
- Adam saleh əməllərin nə qədər böyük əcri olduğunu idrak edə bilməzsə, bütün zamanlarda bu əməllər çətin gələr. Məsələ yatmaqsa, qəbirdə yuxudan çox nə var?! Gəl sözümü dinlə, ey Allahın bəndəsi!
Bu andan sonra adamdan tək söz eşidilmədi. Səccadə də bir müddət səssiz qaldı. Adam yuxuya davam etdi.
Amma əfsus! Adam ömüründəki ən uzun yuxusuna dalmışdı . Səccadənin son sözlərini eşidə bilmədi. O an səccadə adamın öldüyünü anlayınca, qısıq bir səslə bunları söyləyirdi.
- Ey tövbəsini sabaha təxirə salan, sabaha çıxa biləcəyini bilirsənmi?!
Biz dünya üçün günah işlətdiyimiz halda, ölüm hər an pusqudadır. Vaxt çox məhduddur. Gün fərqində olmadan ötüb gedir.
VƏ KİM BİLİR? BU GÜN BƏLKƏ DƏ SƏNİN SON