b kainatın bütün qarışmış işlərini qaydaya sala bilən müdrik və qanadlı adamlar cinsini yetişdirməyi təklif edirdilər. Keşiş olmazdan əvvəl odun yaran olmuş Padro Qonsaqa dəmir tora yaxınlaşıb “Kataxezis”-dən oxuduqlarının hamısını xatırlayaraq xahiş etdi ki, hinin qapısını açsınlar və o, içəri keçib toyuqların içində elə özü kimi gücdən düşmüş iri bir quşa bənzəyən mələyə baxmağa başladı. Mələk peyinin və səhərdən qalan yeməyin qalıqları içində uzanıb qanadlarını günə verirdi. Padro Qonsaqa hinə girəndə mələk biganəliklə, sanki tor tutmuş gözlərini açıb keşişin latınca müraciətinə öz əcaib dialektində nəsə qırıldadı. Kilsə xidmətçisi mələyin Tanrı dilini bilmədiyindən və onun xidmətçilərinə hörmət göstərməyə adət etdiyindən bir balaca şübhələndi.
Mələyi diqqətlə nəzərdən keçirən keşiş fikirləşdi ki, bu səmavi məxluqdan daha çox adi insana oxşayır: tüfeyli avaralar kimi üfunət qoxuyur, qanadlarını həşərat basıb, lələklərini isə küləklər dağıdıb. Bir sözlə onun görkəmi ali mələk məqamına heç cür uyğun gəlmirdi. Hini tərk edən keşiş üzünü camaata tutub mövhumatın təhlükəsi barədə qısa bir moizə ilə çıxış etdi. Hamıya xatırlatdı ki, maska taxıb sadədil insanları aldatmaq, düz yoldan azdırmaq şeytanın köhnə adətidir. Sonda Padre haqlı olaraq qeyt etdi ki, hərgah qanadların mövcudluğu şahinlə təyyarəni bir-birindən fərqləndirmək üçün heç bir əsas vermirsə, deməli, mələklərin tanınmasında da heç bir əhəmiyyəti ola bilməz. Bununla belə söz verdi ki, vilayət yepiskopuna məktub göndərəcək, o da öz növbəsində hər şeyi ölkə Kordinalına və Roma Papasına yazsın ki, məxluqun taleyini həll edəcək verdikt lap ali instansiyadan gəlsin. Keşişin ehtiyatlı olmaq barədə təklifini heç kəs vecinə almadı.
Əsir götürülmüş mələk haqqında xəbər elə sürətlə yayıldı ki, ertəsi gün Pelayonun həyəti bazar meydanına döndü. O qədər adam yığılmışdı ki, bu kütlənin həyət-bacanı dağıdıb tökməyinin qarşısını almaqdan ötrü ordu hissələri çağırmaq lazım gəldi. Həyətdəki zir-zibili yığışdırmaqdan