valideynlərinin sözündən çıxdığına görə cəzalandırılaraq hörümçəyə döndərilmiş qadın idi. Hörümçək-qadına baxmağın qiyməti daha ucuz idi, bundan əlavə ilahi cəzanın həqiqiliyinə şübhə yaratmamaq üçün qadına yaxından baxmağa, hərtərəfli nəzərdən keçirtməyə, əcaib görkəmi barədə suallar yağdırmağa da icazə verilirdi. Bu qoyun boyda, qadın başlı iyrənc bir tarantul idi. Tamaşaçıları təəccübləndirən və heyrətləndirən bu cəhənnəm məxluqunun zahiri görkəmindən çox, öz başına gələn fəlakəti çox inandırıcı və yanıqlı surətdə nəql eləməsiydi. Dediyinə görə hələ qız vaxtı o, bir dəfə valideynlərinin icazəsi olmadan evdən qaçıb rəqsə gedibmiş və gecə evə qayıdanda qəfildən göy guruldayıb, şimşək çaxıb və qaranlıq səmanı iki yerə bölən ildırım onu vurub, hörümçəyə çevirib. Onun yeganə qidası təsirlənmiş tamaşaçıların atdığı çəkilmiş ət kopalarıydı. Dünyəvi həqiqətin və İlahi cəzanın təcəssümü olan bu cür möcüzə təbii ki, tamaşaçılara etina etməyən lovğa, özündən razı mələyi kölgədə qoymalıydı, camaatın mələyin ayağına yazdığı möcüzələr isə əslində onun əqli çatışmazlığından xəbər verirdi: uzaq bir yerdən şəfa tapmaq ümidiylə mələyin hüzuruna təşrif buyurmuş kor qocanın gözləri açılmadı, amma əvəzində boşalmış ağzına üç dənə təzə, əntiqə diş çıxdı. İflic olmuş başqa bir kişi sağalmaq əvəzinə lotoreyada külli miqdarda pul uddu, cüzamlı bir xəstənin yaralarında isə günəbaxanlar bitməyə başladı. Bütün bunlar ilahi əməllərdən çox camaatı ələ salmaq kimi görünürdü və mələyin nüfuzuna, reputasiyasına xeyli xələl gətirmiş oldu, hörümçək-qadın isə öz peyda olmağıyla ümumiyyətlə, mələyə olan marağın üstündən xətt çəkdi. Və yalnız bundan sonra Pedro Qonsaqa nəfəs ala bildi və gecələr ona əziyyət verən yuxusuzluq onu tərk etdi. Çünki hörümçək-qadının peyda olmasından heç beş-altı gün keçməmiş Peleyonun həyəti üç gün dalbadal yağış yağdığı və xərçənglərin otaqlarda veyilləndiyi vaxtlarda olduğu kimi bom-boş qaldı. Ev sahibləri isə öz talelərindən narazı deyildilər. Qazandıqları pula