, gün işığında yüngülcə parıldayan qanadlarını çırpanda isə az qaldı həyətdəki çardağı dağıtsın. Nəhayət, çətinliklə yerdən aralanmağa müvəffəq ola bildi. Elisendo onun qəsəbə evlərinin üzərində az qala damlara toxunaraq qanad çalmasını seyr etdikcə həm özünün, həm də mələyin yerinə rahat nəfəs aldı, yüngüllük hiss etdi. Mələyin uçuşu onu şahinə bənzədirdi. Elisendo soğan soyub qurtarana qədər gözdən itməkdə olan mələyə tamaşa elədi və nəhayət o, üfüqün arxasında tamamilə görünməz oldu. Bu qoca mələk artıq onun həyatında keçilməz bir maneə yox, üfüq üzərində xəyali bir