ərinin
qəbri üstə qəbiristanlığa gedir, mən də
göyə baxıram. Sonra Mədinə mənə danışdı ki, bəzən
axşamlar aerodroma gedir, elə belə bir
kənarda dayanır, düşən, qalxan
təyyarələrə tamaşa edir. Sonra dedi ki,
uşaq da ölü doğuldu, ərinin bu
yadigarı da qalmadı. Mən əlimi onun üzünə çəkib
yanaqlarındakı göz yaşlarını sildim,
sonra dəli kimi onu öpməyə başladım. O: - Yox, yox, yox, lazım deyil, - deyirdi
və mən hiss edirdim ki, get-gedə o bu
sözləri daha böyük çətinliklə deyir. Mən onu ötürdüm və dərhal zəng
elədim. Səsi həyəcanlı və hətta bir qədər şən
idi və mənim bütün romantiklərə -
havada, yerdə, dənizdə həlak olmuş
bütün biçarələrə yazığım gəldi. - Bilirsən, - dedim. - İndi işdə də
onunla «sən» deyə danışırdıq, - dünən
biz ayrılan kimi sənə zəng elədim,
telefonun məşğul idi. Gecənin o
vaxtında kiminlə danışırdın belə? Mən heç gözləməzdim. Onun rəngi
qaçdı, sifəti gərginləşdi. Amma tez
özünü ələ aldı və dedi: - Yəqin ayrı yerə düşmüsən. Mən gələn
kimi yatdım... - Dünən səni yuxumda görmüşəm. - Qəribədir, həyatda heç bir vaxt
görmədiyin adamı yuxuda neçə
görmək olar? - Səsini görmüşdüm yuxuda. Bir də
«Nerinqa» radionu. - «Nerinqa»nı yenə təsəvvür edə
bilərəm, amma səsimi necə görmüsən,
heç ağlıma sığışdıra bilmirəm. Səncə,
mən necəyəm? heç məni təsəvvür edə
bilirsənmi? - Əlbəttə. Hündür boylu, uzun qıçlı,
uzun saçlı - mən onun əsil görkəminə
uyğun olmayan şeyləri deyirdim. - Afərin sənə, - dedi. - Lap düz
təsəvvür edirsən. İndi mən hər gecə
sənin yuxuna girəcəyəm. - Yəqin sən tək mənim yuxuma
girmirsən... - Yenə başladın? - Yox, bilirsən, deyirlər Məhin Banu hər
gecə yüz kişinin yuxusuna girirmiş.
Sənin tiracın neçədir? - Mən bircə nüsxəyəm və ancaq sənin
yuxuna girirəm. Sən mənim gözümün
işığısan. - Hədsiz dərəcədə minnətdaram. - Bura bax, gözümün işığı, bir
məsələni səninlə məsləhətləşmək
istəyirəm. Amma, xahiş edirəm,
özündən çıxma, hay-küy salma,
telefonu da atma. Mən bu söhbəti üç gündü gözləyirdim.
Üç gündü