sizin
sağlığınıza içmişik, yenə içəcəyik. İndi
bu badələri mən axırıncı ikidin
saqlığına - bizim canımız-ciyərimiz
Seymurun sağlığına qaldırmaq
istəyirəm. Subaydı-sultandı. Sağ ol, var ol, bülbül ol, qəfəsdə olma. Hamı mənə baxırdı, külüşlərin və
badələrin cingiltisi arasından tanış
üzləri görürdüm - dostlarımın üzlərini.
Üzlərdə sevincli, bir qədər də təəccüblü
ifadə vardı. Qonaqlar dağılışanda biz hamımız -
Firuz, Kamal, Murad arvadlarıyla, bir də
mən tək, bir yerdə çıxdıq. Biz yatmış
şəhərii gecəli küçələriylə addımlayırdıq
və birdən Firuzun arvadı mənim
qoluma girdi: - Yaxşı, Seymur, sənin toyunu haçan
eləyirik? - Uzaq gələcəkdə. - Belə niyə? Yoxsa sən bu naqqalın
sözlərinə inanırsan? - O, şıltaq bir
nəvazişlə ərinin böyrünə qısıldı. - Elə
bilirsən ki, ailə həyatı cəhənnəmdir. Firuz: - Özünə layiq qız tapa bilmir, - dedi. - Doğrudan? Uşaqlar, eşidirsiniz? Gəlin
Seymura bir qız tapaq. Səninçün
Bakının ən gözəl qızını tapsaq,
evlənərsən? — Mütləq, - dedim, - ancaq bir şərtlə.
Gərək, bax elə bu saat, bu dəqiqə
tapasınız. Yoxsa fikrimi dəyişərəm. — Kamal: -Gözümün işığı, - dedi, - gecənin bu
vaxtında sənə hardan qız tapacağıq?
Küçədən tapmayacağıq ki... həm də
gecənin bu vaxtında küçələri gəzən
qızı almazsan yəqin. - Bəli, - dedim, - tamamilə doğru
buyurursunuz. Odur ki, bu söhbəti
xətm edək. - Mənim bir təklifim var, gəlin Seymura
telefonla qız tapaq. Budur, bax,
avtomat da var. - Gözəl fikirdir, - dedim, - amma iki
qəpikliyim yoxdur. Hər tərəfdən mənə
iki qəpikliklər uzatdılar. Budkaya
girdim. - Nömrəni deyin. Firuz: - Əşi, ağlına gələn nömrəni çək, - dedi.
- Məsələn... - birdən o, sözünü yarımçıq
qoydu. - Yox, qardaş, keçəl suya
getməz. Birdən qayınananla yola
getmədin, yapışacaqsan mənim
xirtdəyimdən. - Qorxaq, - dedim, - məsələ də
bundadır. Evlənmək ciddi işdir. Heç kəs
məsuliyyəti boynuna götürmür. Kamal,
bəlkə sən deyəsən. - Mənim bir təklifim var, - deyə Firuzun
arvadı sözə qarışdı. Onun həmişə bir
təklifi