i olurdu, - heç kəs boynuna
məsuliyyət götürmək istəmir. Gəlin
onda məsuliyyəti bölüşək. Hərə bir
rəqəm desin. Firuz: - Əla, - dedi. O həmişə arvadının
təkliflərini bəyənirdi. - İki. Mən iki
çəkdim. Firuzun arvadı: — Doqquz, - dedi. — Kamal: - Sıfır, - dedi və arvadına baxdı, - sən
de. — Mən? Nə deyim, bilmirəm... yaxşı,
dörd. — Murad: - Beş, - dedi. Bircə Muradın arvadı heç nə deyə
bilmədi, çünki dəstəkdən artıq kəsik
siqnallar eşidilirdi. - Nişanlım yatıb, dedim. hamı gülüşdü.
Mən dəstəyi asdım. Yolumuza davam etdik, yavaş-yavaş
dağılışdıq, hərə öz evinə getdi və mən,
nədənsə, özümü çox tənha hiss
elədim. Dəniz bağına qayıtdım, uzun müddət
adamsız bulvarı dolandım, qaranlıq
dənizə və uzaqdakı rəngbərəng
buylara baxırdım, birdən zəng
elədiyim telefon nömrəsi yadıma
düşdü. Gecə saat iki idi. Mən yaxındakı avtomat budkasına
girdim, yarığa iki qəpiklik saldım və
nömrəni yığdım. Telefonun dəstəyindən qadın səsi
eşidildi. Yuxulu səs də deyildi, belə -
azacıq yorğun, azacıq da təəccüblü. - Bəli. - Salam. - Salam. Kimdir? - Mənəm. Gəlin tanış olaq. Mən sillə kimi üzümə vurulacaq sərt
cavab gözləyirdim. Ya da elə bilirdim
ki, üzünə çırpılan qapı kimi dəstək də
birdən asılacaq. Amma nə söydü, nə
asdı. Səsi əvvəlki kimi sakit idi. - Axı tanışlıq üçün vaxt bir az gecdir. - Gecdir? Xeyr, əsla! Əsil vaxtdır. Mən
bu saat ən yaxın bir yoldaşımın
toyundan çıxmışam. Bu, mənim
axırıncı subay dostum idi. Mənə elə
gəlir ki, bu gün onun toyu yox, yası
idi. - Vay, vay, vay. Elə niyə deyirsiniz? Bəs
siz özünüz evli deyilsiniz? - Yox. Bəs siz ərdəsiniz? O güldü. - Tanışlığın elə birinci dəqiqəsindən
hər şeyi bilmək istəyirsiniz? - Bağışlayın, siz allah. Elə bilməyin ki,
mən telefon xuliqanlarındanam. Yox,
nədənsə, təklikdən bağrım çatlayır.
Odur ki, dedim zəng eləyim, bir adamla
danışım. - Bəs mənim nömrəmi hardan
tapdınız? - Təsadüfən. Ağlıma gələn rəqəmləri
yığdım, vəssalam. - Əcəbdir. - Bilirsiniz, bir az içmişəm, odur ki,
özümü çox yalqız hiss