eləyirəm. - Olur, eybi yoxdur. - Sizinlə görüşə bilərik? - Yox, bax, bu baş tutan iş deyil. Gəlin
belə danışaq. İndi gecdir. Gedin evinizə, yıxılıb yatın.
Səhər duracaqsız, bütün dərdi-qəminiz
uçub gedəcək. Görərsiz. - Axı mən sizi görmək istəyirəm, heç
olmasa danışmaq istəyirəm sizinlə. - Telefonumu ki, bilirsiniz. Sabah
ayılandan sonra yenə də görsəz ki,
mənimlə danışmaq istəyirsiz, zəng
eləyin. - Doğrudan? - Doğrudan. Gecəniz xeyrə qalsın. - Xeyrə qarşı. Sabah sizə zəng
eləyəcəyəm. Gülməlidir vallah, amma dəstəyi asıb
boş, adamsız küçələrlə addımlayarkən
mənə elə gəlirdi ki, daha mən də tək
deyiləm. Mənim də kimimsə var. Səhərisi gün, təbii ki, mən zəng
eləmədim. Bütün günü yüz əlli iki min
işlə məşğul oldum və hər şeyi
unutdum. Bir neçə gündən sonra iş
planının müzakirəsində laboratoriya
müdirimizlə möhkəm toqquşdum. O həm də mənim elmi rəhbərim idi. Müzakirədən sonra Firuz məni evlərinə
apardı. Biz onunla bir institutda
işləyirdik. Yolda o mənim başıma ağıl
qoyurdu, deyirdi ki, cırtqoz olma, hər
şey üçün partlama. Əgər haqlısansa da həqiqəti ifadə və
müdafiə etməyin müxtəlif formaları
var. Hamını özünə düşmən eləməklə
heç kəsi inandıra bilməyəcəksən. Bir
az rəftarın olsun, qılığın olsun. Görürsən ki, biri düz danışmır. Denən
ona ki, siz, görünür məsələyə hərtərəfli
nəzər salmamısınız, mənə elə gəlir ki,
bu məsələyə bir də baxsanız, mənimlə
razılaşarsınız. Yoxsa sənin kimi: siz heç bir şey
qanmırsınız, nadansınız, cahilsiniz. Ona
görə də... - Ona görə də, - dedim, - sənin bu
siyasətçiliyin lap məni boğaza yığıb. - Yaxşı, görürəm ki, səninlə adam kimi
danışmaq olmaz. Gedək bizə çay
içməyə... Firuzun arvadı: - Bilirsən, - deyirdi, - heç birimiz onu
öyrətməmişik. Bilmirəm heç bu sözləri
hardan bilir, özü tapıb, deyir: anna,
atta. O bir yaşı təzə tamam olmuş
oğullarından danışırdı Firuz o biri
otaqda ev paltarlarını, məstlərini
geyinib gəldi. - Doğrudan, - dedi, - qəribədir. Bilirsən
mən təzə bir nəzəriyyə icad