edirdi.
İbrahim (ə) oğlu İsmayılı
öpdü. Həzrət özü ilə bıçaq
gətirmişdi. İsmayıl Allahın
fərmanına təslim idi. O,
ölümü mərdliklə qarşılamaq
istəyirdi. Tamamilə rahat
olan qurbanlıq yalnız bir
şeydən ötrü nigaran idi. O
qorxurdu ki, başının kəsildiyi
üçün ağrılara dözməyib,
müqavimət göstərər və bu iş
atasını ağrıdar. Çünki, qoca
bir kişi olan atası belə bir
mənzərəni görmək
iqtidarında deyildi.
Ona görə də atasına dedi:
- Atacan, xahiş edirəm mənim
əl-qolumu iplə möhkəm
bağla! Başımı kəsən zaman
tələs və bu işi tez bitir.
İbrahim (ə) övladından ötrü
ağladı. O, son dəfə
vidalaşmaq məqsədi ilə
oğlunu öpdü.
İsmayıl başının kəsilməsi
üçün hazır oldu. İbrahim (ə)
bıçağı əlində tutmuşdu.
İsmayıl başını yuxarı
qaldırdı. Onun ağ, nazik və
işıqlı boynu günəşin nuru
altında göründü.
O həyəcanlı anlarda maraqlı
bir hadisə baş verdi. İbrahim
(ə) səmadan bir nida eşitdi:
«Ey İbrahim,! Öz yuxunu
həyata keçirtdin (tapşırığı
yerinə yetirdin). Allah sənə
fərman verir ki, bu qoçu
İsmayıla qurban edəsən».
İbrahim (ə) dağın başından
bir qoçun gəldiyini gördü.
İbrahim (ə) qoçu qurban
kəsdi. Beləliklə, İbrahim (ə)
və övladı İsmayıl Həcc
əməlllərini sona çatdırdılar.
Bu gün biz baş qırxdıqda və
özümüzü çirkabdan yuduqda,
öz dırnaqlarımızı qısaldıb,
övladlarımızı sünnət
etdirdikdə, həqiqətdə atamız
Həzrət İbrahim Xəlilin (ə)
yolu ilə getmiş oluruq.
İbrahim (ə) bu işləri bizə
tə’lim edən insandır.
Həmçinin o bizə təkallahçılıq
dərsini öyrətmişdir.
Biz Yəhudilik, Xristianlıq və
İslam dininə nəzər saldıqda
onların ardıcıllarının Allaha
inandıqlarını görürük.
Unutmamalıyıq ki, bütün
bunlar Həzrət İbrahimin (ə)
zəhmətlərinin nəticəsidir.
Çünki, Allah-təala İbrahimi (ə)
peyğəmbər olaraq seçdi və
sonra onu imam və rəhbər
etdi. O, peyğəmbərlik və
rəhbərliyi onun övladlarına
da bəxş etdi. Musa və İsa
İbrahimin (ə) oğlu olan
İshaqın övladlarından, İslam
peyğəmbəri Həzrət
Məhəmməd (s) və Əhli-beyt
imamları isə İbrahimin