məxsusi hörmət elədiyindən bəzi məqamların, epizodların üstündən sükutla keçməyi lazım bilir. Hər halda kənddə toy oldu və bu payız toyu xatirələrdə uzun müddət yaşayacaq qədər gözəl idi. Söz yox, bəy öz arzusuna çatsa da tez-tez göyərirdi, səbəbi də xanəndə idi. Oxumağa başladımı zilə qalxır, ilişib qalırdı orda, vurnuxur, çapalayır, düşə bilmirdi. Bəy ona sifariş göndərirdi, ay quşquşu, adamın abrı, həyası olar, utanan üzü olar, ora çıxma, çıxırsan, düşə bilmirsən. Xanəndə də söz verir, amma yenə də öz bildiyini eləyirdi, zilə qalxır, hələ bir bəyə də göz-qaş eləyirdi, yəni narahat olma, bu dəfə düşəcəyəm. Bəy də nəfəsini içinə çəkib gözləyir, ən nəhayət heç olmaya bu dəfə quşquşunun doğrudan da ordan düşə biləcəyini güman eləyirdi. Nahaq yerə, quşquşu növbəti dəfə də ilişib qalırdı orda, gözləri arayıb axtarır, nahaq yerə vurnuxurdu. Dişi bağırsağını kəsən bəy də başlayırdı göyərməyə, yəni gömgöy olur, tamadanı tələsdirirdi, neyleyirsən elə, toyu tez qurtar, yoxsa bu quşquşunu öldürəcəyəm, həyatımda ilk dəfədi belə qanmaz adam görürəm. Sən bilə-bilə ki, düşə bilməyəcəksən, niyə ora qalxırsan?
Toy qurtardı, bəyin nənəsi evə ayaq basan gəlinin qoluna girib ona öz məsləhətlərini verirdi, qızım, yadında saxla, kişilərə etibar eləmək olmaz. Nəvəmin qəlbi qalıb hansısa dənizin sahilində, söyüd ağacının dibində, sən bunun gözünü çöldən-bacadan yığışdır. Narahat olma, gəlin də gülərək onu arxayın eləyirdi, heç narahat olma,