tikələnib ölməyi yaxşıydı. Geri döndü, dönən kimi də, uçuruma tullandı, bunu gözləməyən Maqna atəş açmağa belə macal tapmadı. Qarın içiylə sürətlə üzü aşağı sürüşürdü, gözlərini yummuşdu, hər an hansısa qaya çıxıntısına, daşa toxunacağını gözləyirdi, ancaq daş-filan yox idi. Sürüşür, havada mayallaq vurur, qarın içinə düşüb, yenidən qar topası ilə birlikdə üzü aşağı, dibi görünməyən boşluğa doğru uçurdu. Dərənin sahilindəki qar şəpəsinin içinə şappıltı ilə düşdü. Başına elə hey qar tökülürdü, qar topasının altında qalsa da, heç yerinin əzilmədiyini hiss edirdi, əlləriylə, ayaqlarıyla eşib qarın altından çıxdı. Üst-başının qarını çırpdı, boğazına, çəkmələrinə dolan qarı təmizlədi. Sağ-salamatdı, burnu da qanamamışdı, bircə papağı düşüb itmiş, kürkü də iki-üç yerdən cırılmışdı. Sağ qalması müqabilində bunlar kiçik şeylər idi, ancaq təhlükə keçməmişdi. Canavar sürüsü ilə rastlaşar, ya da qar çovğununa düşüb şaxtada donardı. Özünü aşağıdakı meşəyə çatdırıb ocaq qalamalıydı. Kürkünün cibində spiçkası var idi, ovçu bıçağı da düşməmişdi, cibindəydi. Bıçağı çıxartdı, canavarlarla rastlaşsaydı bıçaq gərəksiz silahdı, ancaq döyüşsüz təslim olmaq fikri yox idi.
Qara bata-bata gedir, ürəyindən qara qanlar axırdı. Lap xilas oldu, salamat qaldı, hansı üzlə qayıdacaqdı qəsəbəyə? Pul gətirməməyi heç, tapançasını, cibindəki sonuncu pulları da vermiş, papağı itmiş, kürkü sıradan çıxmışdı. Şöbədə məzələnməyə, əylənməyə mövzu axtarırdılar, dillərindən düşməyəcəkdi. Arvadı isə susmayacaqdı, çiçəyi çırtlayacaqdı, zarafat deyildi, əlinə belə gözəl mövzu düşmüşdü.
Meşədə qar yumşaq idi, elə yerdə boğaza kimi batırdı. Bir qədər də gedib, küləyin aşırdığı qollu-budaqlı ağacın yanında dayandı. Ocaq qalamaq üçün münasib yer idi, həm də odun bol idi. Ağacın dibini qardan təmizlədi, quru mamır, qar tutmayan ağac koğuşlarından xəzəl, çör-çöp yığıb ocaq qaladı. Ocaq alışdıqca ağac da od tutmalıydı. Bu boyda ağac tək bir gecə yox, iki gün də yanmağa kifayət elərdi. Quru qol-budaqlardan