qoxusu bir anlığa ətrafa yayıldı və yeni ov, piy qoxusu hiss edən canavarlar bircə anda öz həmcinslərinin üstünə atılıb onu parçalamağa başladılar. Aşağıdakı dərədən bir müddət canavarların mırıltısı, zingiltisi eşidildi və nədənsə bir daha onu narahat eləmədilər.
Səhərə yaxın qar yağmağa başladı, lapar-lapar yağırdı, belə davam eləsəydi yollar bağlanacaqdı. Bıçaqla qaragilə kolundan dümdüz bir budaq kəsib çomaq düzəltdi, alovda ütüb, yanıb qaralmış qabığını qaşıyandan sonra çomaq gillik kimi qıpqırmızı oldu. Uşaqlıqda qoyun otararkən qaragilə, yemşan budaqlarından kəsib, alovda ütərək belə çomaqlar düzəldirdilər. Hətta əyri budağı da alovda ütəndən sonra asanlıqla əyib düzəltmək olurdu.
Qar yolu kəsəndən sonra gedə bilməz, burda qalıb acından ölərdi. Maşın yolu hardasa sağ tərəfdə olmalıydı, çomağı da götürüb yola tərəf getməyə başladı, hər an canavar sürüsünün üzərinə hücum eləyəcəyindən qorxur, çomağı əlində möhkəmcə sıxaraq ətrafına boylanırdı. Meşədən çıxandan sonra yerimək bir qədər asanlaşdı, həm qar dayazdı, həm də toxunduğu budaqlardan boyun-boğazına qar tökülmürdü.
Çox çəkmədən maşın yoluna çıxdı, gecə burdan xeyli maşın keçib getdiyindən yolda qar yox idi, yalnız təzəcə yağmağa başlayan qar təkər izlərini örtürdü. Maqna olmasaydı evə xeyli pulla qayıda bilərdi, qəlbində Maqnaya qarşı nifrəti aşıb daşırdı. Söz yox, rəisə işin nə yerdə olduğunu öyrənib Maqnanı tapdıracaq, tapançanı da alıb özünə qaytaracaqdı, ancaq şöbədə rüsvay olacaqdı. Hələ bir arvadı! Sözünü atalar məsəliylə deyəcəkdi, hər sözü yeddi qabırğasını dələcəkdi. Zalım qızı nə qədər atalar məsəli bilirdi, tərslikdən bütün məsəllər də ona aid idi, onun mövcud vəziyyətini dəqiqliyi ilə əks elətdirdi. Yəqin çəkdiyi birinci məsəl, hamı gedir quş gətirir, Şaqqulu gedir, bayquş gətirir, olacaqdı. Yox, Şaqqulu bayquş da gətirmirdi, əliboş qayıdırdı, əlindəkiləri də tutub almışdılar.
Birdən burnuna gözdə qızan çörəyin qoxusu gəldi, yəqin irəlidə qara düşən kimsə qızınmaq üçün ocaq