bərəltmə, o dünyaya kimi getdim, ancaq lap qapısının ağzında dayanıb düşündüm, bu itlə haqq-hesab çəkməsəm, o dünyada rahat ola bilmərəm. Ona görə də geri döndüm.
Sürücü ikinci dəfə deyilməsini gözləmədi, ayağa qalxıb Maqnanın yanına qaçdı. Yalnız indi ocağa baxdı, burda dəmdəskah var idi. Vələs budağından düzəldilmiş şişə soyutma toyuğu keçirib közün üstünə qoymuşdular, balaca qazançada katlet qızırdı. Yemək bağlamasına baxanda heyrətləndi, son pulunu əlindən almağa xəcalət çəkməyən Maqna köşkdən onun yemək bağlamasını götürməyə də tənbəllik eləməmişdi. Şükr sənə, ey bir olan Allahım, ürəyində Allaha dua eləyirdi, nə yaxşı çörəyim belə alçağa qismət olmadı. Bağlamanı açdı, arvadının danışmağı olsa da, səliqə-sahmanına da söz ola bilməzdi, quru soğan doğranmış, şor xiyar, duz, istiot, balaca termosda çay qoymağı da yaddan çıxartmamışdı. Maqnanın da yemək bağlamasını açdı, burda bir şüşə konyak var idi. Kefi kökəldi, konyak yerinə düşdü, iki qədəh konyak içəndən sonra yorğunluğu, çəkdiyi ağrı-acılar çıxdı. Lapar-lapar yağan qar altda oturub yeyib içməyin ləzzəti başqaymış.
Maqnanın huşu başına gəlirdi, zarıyır, donquldayırdı. Onun ölməyib sağ qalmasına, uçurumdan salamat qurtarmasına inanmırdı. Bəlkə sən ruhsan, adam deyilsən, deyə qışqırıb onu səsləyirdi, adam ordan salamat qurtara bilməz. O isə cavab vermir, dinməzcə yeyib içirdi. Sonra da Maqna başladı onu dilə tutmağa, ilan dili tökürdü, bağışla, işdi olub, puldan iki min dollar götür, halal xoşun olsun, qalanını qaytar. Onun başını yırğaladığını görəndə; orda əlli beş min dollar var dedi, beş mini sənin, qalanını qaytar. İnsafın olsun, o pulu qazanmaq üçün düz iki ildi qanlı-qadalı yollarda can verirəm. «Maqna, – dedi, – səni öldürərdim, həyatı mənə başa saldığın, gözümü açdığın üçün öldürmürəm. Başa düşdüm ki, namərd adama yaxşılıq eləmək olmaz. İnsana seçmək imkanı veriləndə, ən uğurlu variantı seçməlidi! Hamısını ala biləcəyim halda, nəyə görə beş minlə kifayətlənməliyəm? Bunu sən mənə öyrətdin,