r ki, bura gələnlər balaca uşaqlardır, sən onlarla bir cərgədə necə oxuyacaqsan? Yusif hər nə yolla olursa-olsun, elm öyrənmək istədiyini bildirir. Axırda əlacsız qalan müəllim onu o biri uşaqların sırasına qatır. Yusif mədrəsədə hər şeyi sıfırdan başlamalı olur, çünki əlifbadan belə, xəbəri yox idi. Amma indiyə kimi elmdən uzaq qaldığı üçün ilk zamanlarda təhsildə ciddi problemlərlə üzləşir. Bir yandan hafizəsinin zəifliyi, bir yandan savadsızlıq, bir yandan da həmdərslərindən utanmaq ona mane olurdu. Yusifin təhsilinin ilk günləri ilə bağlı məzəli bir hadisə tarix kitablarında qeyd edilir. Müəllim şəriət dərsində uşaqlara şafii məzhəbinin təharət (paklıq) məsələlərini öyrədirmiş. O zamanın təhsil sisteminə müvafiq olaraq, müəllim hər bir şəriət məsələsini əvvəlcə ərəb dilində özü oxuyur, tələbələrə də əzbərləməyi taşrırıdı. Bütün tələbələr həmin şəriət məsələsini evdə təkrarlayıb əzbərləyir, ertəsi gün dərsdə müəllim üçün əzbər söyləyirdilər. Müəllimin dediyi şəriət məsələsinin ərəb dilindən tərcüməsi belə idi: «Imamın fətvasına görə, itin dərisi aşılansa pak olar». Bütün şagirdlər ertəsi gün gəlib bu məsələni əzbər söyləyirlər. Bircə Yusif evdə bu cümləni min dəfə təkrar etməsinə baxmayaraq, bu şəkildə dilə gətirir: «Itin fətvasına görə, imamın dərisi aşılansa pak olar». Müəllim qəzəblənib az qalır ki, Yusifi həmişəlik mədrəsədən qovsun.

Dəmirçi Yusif öz məqsədinə çatmaq yolunda heç bir çətinlikdən yorulmadı. Tam qətiyyətlə elm dəryasına qərq oldu, heç bir hazırlığı olmadığı halda qısa müddət ərzində tələbə yoldaşlarını ötüb arxada buraxdı. Daha sonra təhsilini daha yüksək səviyyəli mədrəsələrdə davam etdirdi. Özü qeyri-ərəb mənşəli olsa da, sırf ərəb dilinə aid olan elmlərdə belə, ən yüksək dərəcəyə çatdı. Ərəb dilinin sərf-nəhvi, bəyan, məani, əruz və qafiyə elmlərində onun tayı-bərabəri yox idi. Artıq onu doğulduğu kəndin adına uyğun olaraq Səkkaki çağırırdılar. Keçmiş dəmirçi müasirləri arasında «əllamə» ləqəbi ilə tanınırdı. Səkkakinin şöhrəti elə bir