salıb, sizi meşədə dünyaya gətirmək istəyirəmsə, bunun nəyi pisdi?
- Pis deyil, ancaq həqiqət də var axı. Boz çöldə doğulduğum halda, nəyə görə məni meşədə dünyaya gətirməlisiz?
- Mənə necə yazmağı sizmi öyrədəcəksiz? – müxbirin səsindən aşkar davakarlıq yağırdı.
- Neçə yaşın var? – oğlanla mübahisə eləmək fikrində deyildi, ancaq cavabını da verməyə bilmirdi.
- Nəyinizə lazımdı? Deyək ki, iyirmi iki…
- Mənsə otuz beş ildi yazıram. Kimin kimə, başlıcası isə nəyi öyrətməsi məsələsində diqqətli olun.
Oğlan duruxdu, istehza ilə gülümsəyib başını yırğaladı, siqaret çıxarıb yandırdı, alışqanla siqareti ona tərəf itələdi.
- Çəkən deyiləm, - nəzakətlə etiraz elədi.
- Bəs yazanda?
- Başa düşmədim? – başını qabağa əyib soruşdu.
- Yazanda çəkmirsiz, ilhamınız cuşə gəlsin deyə, gücləndirici vasitələrdən istifadə eləmirsiz? Araqdan, konyakdan…
- Heç nədən istifadə eləmirəm! – müxbirin sözünü kobud tərzdə kəsdi, ilk dəfəydi qapısına müxbir gəlirdi, müxbirlə münasibətini korlamaq istəmirdi, ancaq bu uşaq onu hövsələdən çıxardırdı. – Çəkmirəm, içmirəm, qara-qura atmıram! Yalnız yazıb qurtarandan sonra bir müddət ayılmadan içirəm.
- Fəxr eləməli bir şey yoxdu. İlişib qalmışıq sizin o kənddə! Çıxa bilmirik ordan. Mən sizi meşədə, ağacların, güllərin arasında dünyaya gətirmək istəyirəm, sizsə dirənirsiz. Qumsal çöl dilinizdən düşmür!
- Ay uşaq! Mən özüm də təbiətin qoynunda dunyaya gəlmək istərdim, amma bu arzuyla deyil, bu taledi.
- Qurtardıq bu haqda! O mənlikdi!
- Nə? – tərsliyi tutmuşdu, güzəştə getmək fikrində deyildi.
- Sizin harda dünyaya gəlməyiniz!
- Qətiyyən! Sizlik deyil. Bu Allahın və valideynlərimin işi olub, hardan sizlik ola bilər?
- Bunu hara çırpım?
- Nəyi? – tutuldu, nə demək istəyirdi, oğlan siqaretini göstərirdi. Heyrətləndi, oturublar həyətdə, heyva ağacının altında, bu isə külü çırpmağa yer tapa bilmir, gərək bunun üçün külqabı ola. – Yerə çırpın! – dedi.
- Olar? – oğlan təəccüblə soruşdu.
- Niyə də olmasın? Qəribə