virus?
- Vicdan adlı virus. Yaxşı yaşamaq, var-dövlət qazanmıq üçün bu virusdan təmizlənməlisən. Mən bunu gec başa düşdüm, virus artıq bütün bədənimə yayılmışdı.
- «Onlar məni öldürdülər» yazısı sizindimi?
- Hə, – dedi.
- Yaşayırız axı.
- Bu yaşamaqdımı? Arzuları, ümidləri, yaşamaq eşqi, enerjisi aşıb daşan o yazıçını öldürdülər. Okeana çıxmağa imkan vermədilər. Ondan məndə quruca ad, soyad qalıb, vəssəlam!
Yeməkdən sonra müxbir ətiacı adam təsiri bağışlamırdı, kefi kökəlmişdi, əvvəlkitək mübahisəyə can atmırdı, bloknotla qələmi bir tərəfə qoymuşdu, diktafonla keçinirdi.
- Yazıçılarımıza təqaüd verəcəklər, yəqin sizin adınız da o siyahıda olacaq?
- Olmayacaq! – kəsəsinə dedi.
- Niyə? Mən sizin yazılarınızı…
- Qulaq asın, yazının, istedadın bu işə dəxli yoxdu. Mən adamsız, imkansız əyalət yazıçısıyam, Azərbaycan ədəbiyyatının uzaq və ögey qohumuyam. Bu xalq isə heç vaxt yazıçısına, söz-sənət adamına sahib durmayıb. Aydındımı?
Müxbir dəfə-darağını yığışdırdı, cib telefonu ilə harasa zəng elədi, maşın istədi, kiminləsə görüşmək istəyirdi və hər nəydisə, telefon danışığından məmnun qaldı.
- Yenə də özümü zorlamaq məcburiyyətində qalacağam, – telefonu cibinə qoyub dedi.
- Özünüzü neyləyəcəksiz? Olurmu belə şey?
- Sizin dedikləriniz kara gəlmir, müasir qəzet üçün material deyil. Özüm baş işlətməliyəm.
- Gör sənə nə deyirəm…
- A kişi, getmirəm sənin o Demanına! Soyuq sulardan içmək istəmirəm! Günəşə, qarlı zirvələrə baxmaq istəmirəm! Yatmaq istəmirəm dağdakı komanda! Çox istəyir məni, yatım komada, birələr daraşsın canıma! Lap elə yatdıq o komada, çöl küləkləri də əsdi, nə olasıdı?
Lənətə gəlmiş uşaq, hirslə dodaqaltı deyindi, cəhənnəmə getmə! Day niyə bağırırsan? Maşın gəldi, icra hakimiyyətindən göndərmişdilər, müxbirin buralarda böyük hörməti var imiş. Onunla görüşdü, dilucu vidalaşdı, xala xətrin qalmasın dedi ki, «İldırım» qəzetini izlə, haqqındakı yazı gələn həftə gedəcək.
Səhərisi icra başçısının köməkçisi zəng elədi,