çıxaraq, onda bir çox suallara cavab taparıq. «Necə? – qışqırırdı. – Yoxsa qızın alnına yazılıb niyə və nədən ölməsi, niyə mənə gülümsəməsi? Ya bəlkə qədimilərdə olduğu kimi qızın həyatını daş, gil lövhələrə yazıb, özüylə birlikdə basdırıblar?» Dostu əl çəkmədi, nə sirr varsa o qəbirdədir, deyirdi, qazıb meyiti çıxarandan sonra hər şey aydınlaşacaq. Məcbur qalıb dostunu qovdu, yatmamışdan qabaq Allaha dua da elədi:
- İlahi, məni psixoloqlardan qoru!
Səhər anası onu oyatdı, dostu ölmüşdü, meyitini qəbrstanlığın qapısı ağzında tapmışdılar. Geyinib küçədəki uşaqların yanına getd, məlum oldu ki, psixoloq nədən ötrüsə ling, bel götürüb gecə qəbrstanlığa gedib, üç ay bundan əvvəl ölmüş bir qızın qəbrini qazmaq istəyib, linglə bir-iki daşı yerindən də tərpədib, amma nə baş veribsə lingi, beli orda ataraq geri qaçıb. Necə qorxubsa, özünü ancaq qəbrstanlığın qapısına qədər çatdıra bilib, orda isə bağrı çatlayıb ölüb. Hər şey ona aydın oldu, dostu qəbri qazıb qızın meyitini çıxarmaq istəyirmiş, ancaq birdən necə olubsa, qızın şəklinə baxıb və qız da yəqin ki, ona gülümsəyib. O da qorxub qaçıb, amma ürəyi dözməyib, gecəyarısı qəbrstanlıqda belə mənzərə ilə rastlaşmaq hər bir adamı vahiməyə salardı. Adam dəliymiş, vəssəlam, sənin gecə qəbrstanlıqda nə işin vardı, qızın meyitini çıxarıb neyləmək istəyirdin?
Xəstə olduğunu bəhanə gətirib dostunun dəfninə getmədi, böyük qardaşı deyəndə ki, belə omaz, gedək, qonşuluq borcunu verək, etiraz elədi. Sən get, ver qonşuluq borcunu, mən isə vermək istəmirəm, hər nədirsə qonşuluq borcunu vermək mənə baha başa gəlir. Bir şey başa düşməyən qardaşı da başını yırğalayaraq getdi.
İki-üç gündən sonra təzədən maşina oturub qəbrstanlığa sürdü, giriş qapısının ağzında maşını saxlayıb düşdü, həmən başdaşının yanına getdi. Qız şəkildən yenə də kinayə ilə gülümsəyirdi, açıq-aşkar, bu boyda illuziya, qarabasma ola bilməzdi. Yaxınlaşıb bir daha başdaşının üzərindəki yazıları oxudu. «Ağayeva Gülarə Çapar qızı». Aşağıdan olum-ölüm