peyğəmbərin belində uşaq oturub və mən tez səcdə halıma qayıtdım. Namaz qurtaranda səhabələr Rəsulullahdan (s) soruşdular: “Ey Allahın Rəsulu! Namaz vaxtı elə uzun səcdə etdin ki, bir hadisə baş verdiyini və ya sənə vəhy endiyini zənn etdik!” Peyğəmbər cavab verdi ki: “Xeyr, bunlardan heз biri olmadı. Lakin, oğlum belimə mindi. Mən цzь dьşənə qədər onu dьşürməyi uyğun bilmədim” (ən-Nəsai, “İftitah”, 83 (2, 229, 320)).
9. Ənsardan Səlma adlı bir qadın rəvayət edir ki, “Ummu Sələmənin (r) yanına girdikdə gцrdьm ki, ağlayır. Soruşdum ki, niyə ağlayırsan? Cavab verdi ki: “İndicə Rəsulullahı (s) başı və saqqalı torpaqlı halda yuxumda gцrdьm. “Sənə nə olub, ya Rəsulullah?” – deyə soruşdum. O, dedi: “Bir az əvvəl Hьseynin цldьrьldьyьnьn şahidi oldum” (ət-Tirmizi, “Mənaqib”, 3774).
10. Ənəs bin Malik (r) rəvayət edir ki, “Hьseynin (r) başı gətirildiyi zaman Ьbeydullah bin Ziyadə əlindəki sьngь ilə kəllənin burnuna, gцzlərinə vuraraq: “Bu qədər gцzəlini gцrmədim” – dedi. Mən də: “O, Əhli-beyt iзində Rəsulullaha (s) ən зox oxşayan şəxs idi” – dedim. (Buxari, “Kitabul-fadail əshab”, 24/88, ət-Tirmizi, “Mənaqib”, 3780).
Ьbeydullah bin Ziyad bin Əbu Sufyan – Mьaviyənin oğlu Yezidin xəlifəliyi dцvrьndə Kufə valisi idi. Hьseyn bu dцvrdə şəhid edilmişdi.
11. Ammar bin Uməyr (r) rəvayət edir ki, “Ьbey­dullah bin Ziyad və yoldaşlarının kəlləsini Kufəyə gətirəndə Rahəbə məscidində зoxlu adam toplaşmışdı. Mən də onlara yaxınlaşdım. “Gəldi! Gəldi!” – deyirdilər. Gələn nə idi? – marağı ilə bir az da onlara yaxınlaşdım. Bir ilan kəllələr arasına girib yox olur, təkrar зıxırdı. İlan Ьbeydullah bin Ziyadın burun deşiyinə girdi və bir qədər qaldı. Sonra зıxıb getdi və qeyb oldu. Bir az sonra “Yenə gəldi! Yenə gəldi!” deyərək camaat qışqırdı. Bu hal 2 və ya 3 dəfə təkrarlandı” (ət-Tirmizi, “Mənaqib”, 3782).
12. Əbu Musa (r) Həsən əl-Bəsridən (r) Əbu Bəkrin (r) belə dediyini eşitdiyini rəvayət edilir: “Mən peyğəmbərin (s) minbərdən bir dəfə insanlara, bir dəfə də yanındakı nəvəsi