1. Əl-Bəra (r) belə rəvayət edir: “Mən peyğəm­bərin (s) Əlinin oğlu Həsəni зiyninə alıb: “Allahım, mən bunu sevirəm, bunu Sən də sev!” – buyurduğunu gцrdьm.” (Buxari; “Kitabul-fadail-əshab”, 24/89; Mьslim, “Fadail-səhabə”, 58-59 (2422); ət-Tirmizi, “Mənaqib”, 3784).
2. Ьsamə bin Zeyddən (r) rəvayət olunur ki, “Peyğəm­bər Ьsaməni Həsənlə bərabər qucağına alıb: “Allahım, mən bunları sevirəm, Sən də bunları sev”, yaxud buna oxşar bir sцz deyərdi” (Buxari, “Kitabul-fadail əshab”, 24/87).
3. Rəsulullah (s) Həsən və Hьseynə baxıb: “Allahım mən bunları sevirəm, sən də sev!” – deyərdi. (Tirmizi; “Mənaqib”, 3784).
4. Uqbə bin əl-Haris (r) belə demişdir: “Əbu Bəkr (r) ikindi (əsr) namazını qıldı, sonra Əli (r) ilə getdi. Yolda o, Həsəni uşaqlarla oynayan gцrьb onu зiyninə aldı və ona: “Peyğəmbərə oxşayan, Əliyə oxşamayan, atam sənə fəda olsun” – dedi. Əli isə gьldь” (Buxari, “Kitabul-fadail əshab”, 24/90).
5. Ənəs (r) rəvayət edir ki, “Bir kimsə Rəsu­lullahdan (s) Əhli-beytindən kimi daha зox sevdiyini soruşanda, o (s): “Həsən və Hьseyni” – deyərdi. Rəsulullah (s) Fatiməyə: “Mənim oğullarımı зağır” – deyər, onları qucaqlayar və цpьb ətirlərini duyardı” (ət-Tirmizi, “Mənaqib”, 3774).
6. Yəla bin Murrəh (r) Rəsulullahın (s) belə dediyini rəvayət edir: “Hьseyn məndəndir, mən də Hьseyndənəm. Allah Hьseyni sevəni sevər. Hьseyn “Əsbat”dan biridir” (ət-Tirmizi, “Mənaqib”, 3774; İbn Macə, “Muqəddimə”, 144). Hədisdəki “əsbat” sцzь 3 məna verir: nəvə, qəbilə, ьmmət.
7. Əbu Səid (r) Rəsulullahın (s) belə dediyini rəvayət edir: “Həsən və Hьseyn Cənnət əhlinin iki gəncidir” (ət-Tirmizi, “Mənaqib”, 3778).
8. Abdullah bin Şəddad (r) atasından (r) rəvayət edir ki, Rəsulullah (s) iki axşam namazından (məğrib və ya işa) birində yanımıza gəldi. Həsən və Hьseyn onun belində idi. Peyğəmbər (s) qabağa keзib uşağı yerə qoydu, təkbir edib namaza başladı. Namaz vaxtı onun səcdəsi зox uzun зəkdi”. Atam deyir ki: “Səcdə uzun зəkdiyi ьзьn başımı qaldırıb baxdım. Gцrdьm ki, səcdədə olan