Səni sevdim gündən-günə daha dolğun, daha incə,
Düşünmədən, daşınmadan, bər-bəzəksiz, çox sadəcə.
Səni sevdim yerə həsrət yağış kimi, leysan kimi,
Səni sevdim gözəlliyə heyran olan insan kimi.
Sadecə, çox sevdim səni, səni sevdim çox sadəcə!

Mən sadəcə səni sevmək istədim...
Uçurumlardan düşərkən, problemlərdən qaçarkən, çətinliklərdə büdrəyərkən sənin sevginə sığındım... Buna görə də...

Mən sadəcə səni sevmək istədim...
Sevdiyimi, sevildiyimi, dəyərli olduğumu bilmək üçün...


Mən sadəcə səni sevmək istədim...
Hardasa məni düşünən SƏN varsan.. Bunu düşünməyin özü mənə güc verdiyi üçün,

Mən sadəcə səni sevmək istədim...
Hər kəsdən, hətta həyatdan belə küsəndə öz dünyamızda yalnız ikimiz varmış kimi yaşamağa məcbur etdiyin üçün

Mən sadəcə səni sevmək istədim...
Hər gün mənə güclü olduğumu sübut etmək üçün ayaq üstə dayanmağı öyrətdiyin üçün

Mən sadəcə səni sevmək istədim...
Tam fərqli insanlarıq... Mən qollarında ağlayarkən məni əyləndirməyi bacardığın üçün, fərqli olduğumu mənə hiss etdirdiyin üçün, Sənin fərqliliyin üçün Mən sadəcə səni sevmək istədim...

Mən sadəcə səni sevmək istədim...– tut əllərimdən.. Sənsiz sənli xatirələrlə yaşamaqdansa, həmişə yanımda olmağı bir qanun bil..
Tut əllərimdən – elə tut ki, ətrafda baş verən heç nə bizə təsir etməsin... Elə tut ki bizim sevgiyə şübhə edənləri yanıldaq..
Elə tut ki, həyatın ovuclarımızın arasından necə axıb getdiyini özümüz də hiss etməyək... sadəcə ikimiz varmış kimi yaşayaq.. Sən və Mən...
Mən sadəcə səni sevmək istədim... – Məni sənsiz, yalnız qoyma.. Bax elə indi, tut əllərimdən..