Oğlan Qızı Universtitetlərində
görmüşdü..Qızdan çox xoşu gəlmişdi..Qızın
qrup yoldaşı vasitəsilə qıznan tanış
olmuşdu..Qız çox tərbiyəli,namuslu,saf birisi
idi..Elə oğlanda..Qız razılığ verir və sevgili
olurlar..Universtiteti bitirməyə az q almış..
Oğlan:
- Bilirsən,mən səninlə ailə həyatı qurmağ
istəyirəm))
Qız:
- ^^) [utanır] Oğlan:
- mənimlə evlənərsən?
Qız:
- Əlbəttə ♥
Oğlan:
- :) Onda mən evə gedib anamla məsləhətləşəcəm və sizə tezliklə elçi
göndərəcəyik))

Qızın sevinci yerə göyə sığmırdı..Bacısına və
qrup rəfiqələrinə bu xəbəri deyir..
Oğlansa evə gəlir və anasına bu barədə
danışmaq istəyərkən..Xəstə anası oğlanı yanına çağıraraq..
- Bax oğlum,mən səni bu yaşına kimi tək
böyütmüşəm..Atan sən hələ 2 yaşın olanda
rəhmətə getdi..Sənin xoşbəxt olmağını o
qədər çox istəyirəmki..Ona görədə ananın bir
sözü var ona riayət edə bilərsən? Oğlan:
- əlbəttə ana))sən sözünü bitir məndə sənə
xoş xəbər verəcəm))

Ana:
- oğlum..canım..balam.. bax buyaşına
gəldin,universtitetidə bitirirsən..Pis başa düşmə,mən artıq qocalıram,sənə həyatda
kömək olacaq başqa biri - həyat yoldaşı
lazımdı..
Oğlan:
- həə ANA :) [lap ürəyimi oxudun Anacan]
Ana: - bax mənim çoxdan dostluq etdiyim bir
rəfiqəmin qardaşı qızı var.. çox
ağıllı,namuslu,gözəl bir qızdı..
Oğlan:
- nolsunki?((
Ana: - Mən istəyirəmki sən onunla ailə həyatı
qurasan))
Oğlan:
- Amma Ana...((

Ana:
- bilirəm utandın,amma nolar xaiş eliyirəm mənim sözümü yerə salma..Axı Analar
övladının pisliyini istəməz..Çox həyalı bir
qızdı..
Oğlan:
- Ana...axıı..((
Ana: - həə.. sən mənə nəsə xoş xəbər deyəcəkdin))
Oğlan:
- heçnə Ana((
Ana:
- şəkilidə var məndə bir bax)) Gör necə gözəl
qızdı.. Oğlan:
- (( sən deyən olsun Ana..! yox mən şəkilə
baxmıyım :'([oğlan evdən çıxır]

Ana:
- ay səni dəcəl!)) Utandı deyəsən))
Oğlan çox pis olur..Axı bugün o Anasına sevdiyi qız haqqında deyəcəkdi..İndi bunu
sevdiyi qıza necə başa